بررسی مقایسه ای رادیوگرافی اگزیال زانو و آتروسکپی در تشخیص راستای نامناسب مفصل کشکک زانو و استخوان ران
چکیده
مقدمه: هر ارتوپد روزانه با بیماران دچار درد جلوی زانو برخورد و برای بررسی مفصل پاتلوفمورال رادیوگرافی محوری (axial) زانو درخواست می کند. برای مشخص نمودن حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی رادیوگرافی محوری زانو در مقایسه با آرتروسکوپی، به عنوان استاندارد طلایی ارزیابی راستای پاتلوفمورال، این مطالعه توصیفی انجام شد. روش ها: از زانوی 61 بیمار کاندید آرتروسکوپی، که بر اساس نمونه گیری آسان (convenient sampling) انتخاب شده بودند، رادیوگرافی محوری (axial) به عمل آمد و نتایج توسط رادیولوژیست بر اساس وجود یا عدم وجود کج شدن (tilt) و یا نیمه دررفتگی (subluxation) اعلام شد. سپس بیماران تحت آرتروسکپی قرار گرفتند. چنانچه برجستگی مرکزی (central ridge) پاتلا تا 45 درجه فلکسیون زانو به مرکز شیار تروکلئار (truchlear groove) نمی رسید بیمار از نظر راستای نامناسب پاتلوفمورال (patellofemoral malalignment) مثبت قلمداد می شد. سپس نتایج رادیوگرافی براساس یافته های آتروسکپی به مثبت حقیقی، مثبت کاذب، منفی حقیقی و منفی کاذب طبقه بندی شد. یافته ها: رادیوگرافی محوری زانو حساسیت 71، ویژگی 38، ارزش اخباری مثبت 60 و ارزش اخباری منفی 50 درصد داشت. گزارش tilt مثبت در رادیوگرافی محوری نسبت به وجود آن در آرتروسکپی از حساسیت 56 و ویژگی 41 درصد برخوردار بود. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه مشخص ساخت که اگر چه با ارزش ترین روش تشخیصی برای تعیین راستای نامناسب پاتلوفمورال معاینه ی بالینی است، رادیوگرافی محوری زانو از هم خوانی خوبی با معاینه ی بالینی برخوردار بوده، در مقایسه با آرتروسکپی نیز روش تشخیص ارزشمندی محسوب می گردد.