اثر تزریق توکسین بوتولینوم نوع a به داخل عضله دترسور مثانه در بیماران با مثانه بیش فعال ایدیوپاتیک مقاوم به درمان دارویی
چکیده
چکیده زمینه و هدف: مثانه بیش فعال با مجموعه نشانه هایی از، فوریت، بی اختیاری فوریتی و تکرر ادراری روزانه و شبانه شناخته می شود که در مواردی به دارو درمانی پاسخ نداده و سبب اختلال در کیفیت زندگی می گردد. مطالعه حاضر جهت بررسی بی خطری و اثرگذاری تزریق داخل دتروسور 300 واحد توکسین بوتولینوم نوع a در بهبود علائم ادراری تحتانی و ارزیابی با تستهای اورودینامیک در بیماران مبتلا به بیش فعالی ایدیوپاتیک مقاوم به درمان مثانه که در معاینه عصبی نرمال هستند، طراحی و اجرا شد. بیماران و روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی تعداد 13 بیمار مبتلا به مثانه بیش فعال ایدیوپاتیک مقاوم به درمان انتخاب شده و 300 واحد توکسین بوتولینوم نوع a به صورت داخل مثانه ای تحت سیستوسکوپی تزریق گردید. قبل و بعد از مداخله، یافته های اورودینامیک و علائم دستگاه ادراری تحتانی ( فوریت، بی اختیاری فوریتی و تکرر ادراری روزانه و شبانه) را در یک دوره 24 ساعته ثبت شد. داده ها با استفاذه از آزمون تی زوجی توسط نرم افزار آماری spss تحلیل شد. یافته ها: در مطالعه حاضر 11 زن و 2 مرد شرکت داشتند. میانگین سن 84/12 ± 38/52 سال بود. در همه بیماران یافته های اورودینامیک شامل حداکثر فشار دتروسور، حداکثر فشار ظرفیت سیستومتریک، ظرفیت مثانه و کمپلیانس دترسور به صورت معنی داری افزایش یافته بود و علائم دستگاه ادراری تحتانی از قبیل تکرر ادرار روزانه، تکرر ادرار شبانه، فوریت ادرار و بی اختیاری فوریتی و همچنین حداکثر فشار دتروسور، پس از مداخله به صورت معنی داری کاهش یافت. نتیجه گیری: تزریق داخل دتروسور نوروتوکسین بوتولیسم نوع a در مثانه بیش فعال ایدیوپاتیک مقاوم به درمان دارویی سبب بهبودی یافته های اورودینامیک و علائم دستگاه ادراری تحتانی در 6 ماه پس از مداخله می شود