مقاله

ارتباط سبک رهبری مدیران پرستاری با تعلل ورزی کارکنان پرستاری در بیمارستانهای تامین اجتماعی اصفهان

بهروز رضایی، behrooz rezaei islamic azad university , falavarjan branch, isfahan, iran, fax: 983137420136, pb: 8451731167اصفهان ، فلاورجان، بلوار دانشگاه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان، دانشکده پرستاری مامایی کدپستی: 8451731167 محمد حسین یارمحمدیان، ohammad hossein yarmohammadian isfahan university of medical sciences, isfahan, iranاصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، دانشکده مدیریت واطلاع رسانی پزشکی حسین محمود زاده اردکانی، hossein mahmoodzadeh ardakani islamic azad university , falavarjan branch, isfahan, iran, fax: 983137420136, pb: 8451731167اصفهان ، فلاورجان، بلوار دانشگاه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان، دانشکده پرستاری مامایی کدپستی: 8451731167

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

مقذمه: سبک رهبری مدیران پرستاری در میزان موفقیت و انجام بموقع خدمات پرستاری تاثیرگذار است. از طرفی تعلل ورزی پرستاران هزینه های ســنگین جانی و مالی در بر خواهد داشت. پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه سبک رهبری مدیران و تعلل ورزی کارکنان پرستاری انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر، مطالعه ای توصیفی هم بستگی است که در زمستان 1392 در بیمارستانهای تامین اجتماعی استان اصفهان انجام گرفت. جامعه پژوهش شامل کارکنان پرستاری و مامایی(950 نفر) و مدیران پرستاری (70 نفر) بود. تمام مدیران و 290 نفر از کارکنان به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها توسط پرسشنامه های اطلاعات فردی، تعلل ورزی سازمانی و سبک رهبری باردنز-متزکاس که روایی و پایایی آن تایید شده بود جمع آوری شد و با آزمون ضریب هم بستگی در سطح معنا داری 0.05 تحلیل شد. یافته ها: اکثریت مدیران دارای سبک رهبری رابطه مدار و وظیفه مدار متوسط بودند. اما مدیران بیشتر از سبک رهبری وظیفه مدار استفاده می کردند. میزان تعلل ورزی کارکنان کم (12/99±52/46) بود. سبک رابطه مدار مدیران با تعلل ورزی (0.176-= r ) و ناکارامدی (0.191-= r ) کارکنان و سبک وظیفه مدار مدیران با بیزاری از تکلیف (0.110-= r ) کارکنان رابطه معکوس ضعیفی داشت اما این ارتباط معنادار نبود. نتیجه گیری: پایین بودن تعلل ورزی در کارکنان پرستاری و مامایی پدیده ای مثبت است که در عملکرد سازمان مورد بررسی اثرگذار است. با توجه عدم رابطه بین سبک رهبری و تعلل ورزی کارکنان، انجام پژوهش های آتی در وسعت بزرگتر توصیه می شود.

اسناد مشابه