مقاله

بررسی اثر سرعت و شیب جاگینگ بر مقدار زاویه پشت پای افراد با پای چرخیده به خارج

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

مقدمه و اهداف هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر تغییر سرعت و شیب تردمیل بر مقدار زاویه­ی پشت پای افراد با پای چرخیده به خارج طی فاز استانس، راه رفتن و دویدن بود. مواد و روش ها بدین منظور تعداد 15 نفر از دانشجویان پسر به صورت هدفمند و بر اساس شاخص افتادگی استخوان ناوی انتخاب شدند، و پس از قرارگیری نشانگرها بر طبق مدل نشانه گذاری کلارک (1983)، هر آزمودنی به مدت 20 دقیقه، عمل راه رفتن و دویدن را در سه شیب (0، 5 و 10 درجه)، و سه سرعت (25/1، 25/2، 25/3 متر بر ثانیه) بدون استفاده از کفش انجام داد. اطلاعات دو بعدی زاویه­ی پشت پای آزمودنی ها با استفاده از دو دوربین فیلم برداری (125 هرتز)، و سیستم آنالیز حرکت (hp cosmos para motion) ثبت گردید. یافته ها نتایج آزمون آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر نشان داد که مقدار زاویه­ی پشت پای آزمودنی در نتیجه افزایش شیب تردمیل، به جز در مرحله جدا شدن انگشتان پا از زمین، در سایر مراحل فاز استانس راه رفتن و دویدن از کاهش معنا داری برخوردار است. همچنین، پژوهش حاضر نشان داد که با افزایش سرعت تردمیل، مقدار زاویه­ی پشت پای آزمودنی ها نیز به طور معناداری در کلیه مراحل فاز استانس راه رفتن و دویدن افزایش می یابد(001/0p≤). نتیجه گیری بر اساس نتایج به دست آمده از محدوده های (شیب و سرعت) مورد بررسی، به نظر می رسد عامل افزایش سرعت نسبت به عامل افزایش شیب، عامل مؤثرتری در افزایش و ایجاد نوسانات نامطلوب مقدار زاویه­ی پشت پای افراد با پای چرخیده به خارج باشد.

اسناد مشابه