بررسی تأثیر تابش پرتوهای لیزر پرتوان و با توان میانی گالیوم آرسناید بر درد و عملکرد اندام فوقانی در بیماران مبتلا به التهاب اپی کندیل خارجی آرنج

سیامک بشر دوست تجلی، siamak bashardoust tajali department of physical therapy, tehran university of medical sciences.گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. تهران، خیابان انقلاب، پیچ شمیرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (tehran university of medical sciences) غلامرضا علیایی، gholamreza olyaei department of physical therapy, tehran university of medical sciences.گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. تهران، خیابان انقلاب، پیچ شمیرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (tehran university of medical sciences) بهروز عطایی منصوری، behrouz ataye mansouri department of physical therapy, tehran university of medical sciences.گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. تهران، خیابان انقلاب، پیچ شمیرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (tehran university of medical sciences) رضا شفیع پور، reza shafieh pour department of orthopedics, lorestan university of medical sciencesگروه ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، لرستان، خرم ابادسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی لرستان (lorestan university of medical sciences)

چکیده

مقدمه: التهاب اپی­کوندیل خارجی آرنج (lateral epicondylitis-le) یکی­از مهم­ترین ضایعات ناحیۀ آرنج و بازو است که در حدود 1 تا 3 درصد جمعیت فعال را در­بر­می­گیرد و اغلب موجب صدماتی در ناحیۀ دست و بازو می­گردد. تنیس البو (tennis elbow) معمولاً به­دنبال فعالیت­های تکراری همراه با اکستنشن مچ دست و سوپینیشن ساعد بروز می­کند. این سندرم در خانم­ها و عموماٌ بین سنین 30 تا 60 سال شیوع بیشتری دارد. مطالعات الکترومیوگرافیک نشان می­دهد که این بیماری در مبدأ عضلۀ اکستنسور کارپی رادیالیس برویس e.c.r.b بیشتر از سایر عضلات اکستنسوری صدمه ایجاد می­کند و روند ترمیم تاندون در آن به­سختی صورت می­گیرد. این بیماران در­صورت عدم درمان صحیح و به­موقع اغلب دچار مشکل در کار و فعالیت­های روزانه می­گردند و از شرایط فعالیت حرفه­ا ی دور خواهند ماند. روش بررسی: 22 نفر بیمار زن در سنین بین 40 تا 60 سال مبتلا به تنیس­البو با معرفی متخصصان جراح ارتوپد در این مطالعه شرکت داده شدند. پس­از ارزیابی اولیه و رعایت معیارهای ورودی بیماران به­صورت تصادفی به 2 گروه تقسیم شدند. گروه اول (10 نفر) تحت درمان با لیزر گالیوم­آرسناید با طول موج 980 نانومتر و با توان 5/0 وات قرار داده شدند. بیماران گروه دوم ( 12نفر) تحت درمان با لیزرگالیوم­آرسناید با طول موج 980 نانومتر و با توان 2 وات قرار گرفتند. تابش پرتوهای لیزر در یک سطح 9 سانتی­متر مربع در ناحیۀ اپی­کندیل خارجی آرنج (تکنیک گراید) انجام گردید و دوز مورد استفاده برای این بیماران 10 ژول بر سانتی­متر مربع در هر جلسه بود. بیماران یک­روز در­میان و به­مدت ده جلسه تحت درمان ذکر­شده قرار گرفتند. متغیرهای درد در زمان استراحت و درد به هنگام اکستنشن مقاومتی انگشت میانی (با استفاده از مقیاس visual analog scale و پرسشنامۀ مک­گیل)، میزان قدرت گریپ (با استفاده از دینامومتر) و عملکرد دست قبل (با استفاده از پرسشنامۀ dash) قبل و بلافاصله پس­از جلسات درمانی مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ­ها: درد در حالت استراحت و به­ هنگام اکستنشن مقاومتی انگشت میانی در هر دو گروه تحت تأثیر تابش پرتوهای لیزر کاهش معنی­داری نشان دادند. قدرت گریپ دست و همچنین امتیاز عملکردی اندام فوقانی پس­از استفاده در هر دو گروه تحت تأثیر پرتوهای لیزر افزایش معنی­داری را نشان داد و این افزایش در گروه تحت تأثیر پرتوهای لیزر 2 وات نسبت به گروه لیزر 5/0وات بیشتر بود. نتیجه­ گیری: نتایج مطالعۀ حاضر به سودمندی استفاده از لیزر با توان­های بالا (پرتوان) نسبت به لیزر­های کم­توان و گروه پلاسبو در جهت درمان و بهبود بیماران مبتلا به تنیس البو تأکید دارد.