بررسی وضعیت درمان ۲۰ بیمار دارای زخم پای دیابتی درجه ۲ و ۳ براساس پروتکل های درمانی مبتنی بر طب سنتی ایرانی در بجنورد طی سال های ۹۵-۱۳۹۴، یک مطالعۀ مقایسه ای با درمان های لیزر کم توان
چکیده
مقدمه: زخم پای دیابتی یکی از شایعترین مشکلات در بیماران دیابتی میباشد. درمان زخم پای دیابتی بسیار پیچیده است و نیاز به دقت زیادی دارد بهطوریکه پاسخهای نامناسب به روشهای درمانی مختلف دارویی و جراحی، این عارضه را بهصورت یک معضل درآورده است. هدف از این گزارش ارائۀ تجربیات بالینی طب تلفیقی مدرن و سنتی ایرانی میباشد که دارای بیشترین اثر درمانی در کوتاهترین مدت زمانی بوده است. روش بررسی: در این مطالعه، 20 بیمار دارای زخم پای دیابتی درجه دو و سه براساس پروتکلهای درمانی مبتنی بر طب سنتی ایرانی در بجنورد قرار گرفتند. همۀ بیماران در محدودۀ سنی 45 تا 75 سال بودند که در یکی از بیمارستانهای بجنورد، مشهد و گنبد طی سالهای 95-1394 بستری شدهبودند و تحت درمانهای اولیه شامل داروهای کنترل قند و کنترل عفونت قرارداشتند. زخم پای بیمار به درمانهای رایج پاسخ ندادهبود و مطابق با مشاورۀ پزشک متخصص ارتوپدی دستور آمپوتاسیون از مچ پای بیمار از طرف پزشک معالج برای بیمار صادر گردیدهبود. بیمار جهت مشاوره به کلینیک طب سنتی مراجعه نمود و بیمار دارای زخمهای مختلف در پای راست یا چپ با التهاب شدید بودهاست. بهعبارتدیگر بیماران مبتلا دارای زخمهای عفونی با التهاب شدید بودهاند. بیمار بعداز ورود به کلینیک طب سنتی تحت تدابیر حفظ سلامت و تغذیه قرارگرفت و تدابیر دارویی در این بیمار با توجه به مزاج و وضعیت بیماری شامل گیاهان دارویی، داروهای ترکیبی و داروهای مدرن کنترل قند خون بوده است. اعمال یداوی شامل بادکش کامل پشت هرشب تا پایان مراحل درمانی، ماساژدرمانی و زالودرمانی داخل و اطراف زخم هر 3 تا 7 روز یکبار با 10 تا 12 عدد زالوی ریز، متوسط و بزرگ برای 10 جلسه برای بیمار استفاده شد. یافتهها: در همۀ بیماران بعد از 40 تا 60 روز معالجه، زخم پای دیابتی بیمار بهبود کامل پیدا کرده، قوای جسمی و وضعیت روانی بیماران بهبود یافته و وضعیت قند خون بیمار کنترل گردیده است. نتیجهگیری: طب مؤثر بهعنوان یک مکتب تلفیقی از دو دانش در دو مکتب درمانی طب مدرن و طب سنتی ایران میتواند یافتههای بالینی مؤثری در درمان برخی بیماریها ازقبیل بیماری زخم پای دیابتی داشته باشد. بهطوریکه در درمان زخم پای دیابتی استفاده از روش طب مؤثر باعث صرف هزینۀ کمتر و کاهش استفاده از آنتیبیوتیکها در افراد دیابتی میگردد. لذا باتوجه به اصول مکاتب طب مدرن و طب سنتی ایران میتواند بهعنوان یک روش درمانی جدید غیر تهاجمی که دارای بیشترین اثر درمانی در کوتاهترین مدت زمانی باشد، مورد تحقیق و ارزیابی قرار بگیرد.