بررسی رابطه ی فرامن و فراشناخت در بین دانشجویان دختر و پسر در دانشگاه فردوسی مشهد
چکیده
مقدمه: فرامن و فراشناخت دو متغیر مهم در حوزهی آسیبشناسی روانی هستند که مورد توجه محققان حوزهی روانشناسی تحلیلی و روانشناسی شناختی هستند. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی رابطهی بین فرامن و فراشناخت است که تاکنون به طور همزمان، کمتر مورد توجه محققین بودهاند. روشکار: این پژوهش از نوع همبستگی است و در بین جامعه دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد در سال1395 انجام شد. نمونه این پژوهش 206 نفر از دانشجویان زن و مرد بود که به شیوهی دردسترس مورد مطاله قرار گرفتند. ابزار اندازهگیری در این پژوهش دو پرسشنامهی فراشناخت و فرامن است. برای تحلیل دادهها از روشهای آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و روشهای آمار استنباطی شامل همبستگی پیرسون و تی برای دو گروه مستقل استفاده شده است. دادههای این پژوهش با استفاده از spss نسخهی 23تحلیل شده است. یافتهها: بین فرامن و فراشناخت دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد رابطهی منفی معنی داری وجود دارد (001/0≥p، 38/0=r). در عین حال بین وجدان و فراشناخت آنان رابطه مثبت معنی دار قوی وجود دارد (0001/0p≤، 65/0=r). بین وجدان زنان و مردان دانشجو تفاوت معنی داری وجود دارد (05/0≥p، 05/2=t). یعنی این که زنان گرچه از نظر فرامن فرقی با مردان ندارند اما از مردان باوجدانتر هستند. نتیجهگیری: بر اساس نتایج، فرامن شدید همایند فراشناخت ضعیف و وجدان قوی همایند فراشناخت قوی است. به نظر میرسد فرامن به عنوان مانعی برای فراشناخت است در حالی که وجدان، تسهیل کنندهی فرایندهای فراشناختی ذهن است. اگر چه بین فراشناخت زنان و مردان تفاوتی یافت نشد اما به نظر می رسد زنان به دلیل ویژگی های عاطفی ذاتی زنانه از مردان باوجدان تر هستند.