بررسی اثرات زیست محیطی نظام های تولید برنج با استفاده از روش ارزیابی چرخه حیات (lca)
چکیده
این مطالعه با هدف ارزیابی چرخه حیات برای بومنظامهای تولید برنج براساس میانگین مصرف کود نیتروژن (کمتر از 190، 200-190، 210-200، 220-210 و بیشتر از 220 کیلوگرم نیتروژن در هکتار) طی سالهای 91-1378 انجام شد. ارزیابی چرخه حیات در چهار گام تعریف اهداف و حوزه عمل مطالعه، ممیزی چرخه حیات، ارزیابی تأثیر چرخه حیات و تلفیق و تفسیر نتایج محاسبه گردید. واحد کارکردی معادل یک تن شلتوک درنظر گرفته شد. گروههای تأثیر شامل اسیدی شدن، یوتریفیکاسیون در بومنظامهای آبی و خشکی و گرمایش جهانی بودند. نتایج نشان داد که بالاترین عملکرد شلتوک با 35/5 تن در هکتار برای سطح 200-190 کیلوگرم در هکتار نیتروژن به دست آمد. بیشترین پتانسیل یوتریفیکاسیون در محیط آبی برای سطح بیش از 220 کیلوگرم نیتروژن در هکتار برابر با 79/0 واحد معادل کیلوگرم فسفات (po4) به ازای یک تن شلتوک مشاهده شد. دامنه شاخص زیست محیطی نظامهای تولید برنج برابر با 22/0-14/0 ecox به ازای یک تن شلتوک محاسبه شد و بالاترین اثرات زیست محیطی مربوط به گروه تأثیر یوتریفیکاسیون در محیط آبی (13/0 ecox به ازای یک تن شلتوک) بود. بدین ترتیب، میتوان از کود سبز، گونههای تثبیتکننده نیتروژن و خاکورزی کاهش یافته برای کاهش این اثرات زیست محیطی در نظامهای تولید برنج بهره گرفت.