مقایسه تأثیر دو نوع فعالیت ورزشی تناوبی با شدت بالا و تداومی با شدت متوسط بر سطوح ایرزین سرم و پروتئین جداکننده -۱ چربی زیرپوستی در رت های نر دیابتی

موسی خلفی، mousa khalafi guilan, rasht, university of guilan, tel: 09145843996, postal code:5431733461گیلان، رشت، کیلومتر 7 جاده رشت-تهران، دانشگاه گیلان، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، تلفن: 09145843996، کدپستی: ۴۳۶۵۳-۴۱۹۹۸ علی اصغر رواسی، ali asghar ravasi exercise physiology, department of exercise physiology, faculty of physical education and sport sciences, university of tehran.tehran.iranگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی فاطمه شب خیز، fatemeh shabkhiz exercise physiology, department of exercise physiology, faculty of physical education and sport sciences, university of tehran.tehran.iranگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی محمد مرادی، mohammad moradi exercise physiology, department of exercise physiology, faculty of physical education and sport sciences, university of tehran.tehran.iranگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی یاشار زارعی، yashar zarei exercise physiology, department of exercise physiology, faculty of physical education and sport sciences, university of tehran.tehran.iranگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی

چکیده

مقدمه: ایرزین به عنوان مایوکاینی ترشح شده با فعالیت ورزشی شناخته شده است که نقش مهمی در متابولیسم انرژی و تنظیم بیماری های متابولیک مانند دیابت ایفا می کند. هدف از پژوهش حاضر مقایسه تأثیر دو نوع فعالیت ورزشی تناوبی با شدت بالا و تداومی با شدت متوسط بر سطوح ایرزین سرم و پروتئین جداکننده -1 (ucp-1) چربی زیرپوستی در رت­های نر دیابتی است. روش ها: پژوهش حاضر، تجربی با طرح پس آزمون با گروه کنترل بود. در این مطالعه 29 سر رت نر دیابتی (12 هفته سن و با وزن 220-240 گرم) به 5 گروه: بلافاصله و 2 ساعت پس از فعالیت ورزشی تناوبی با شدت بالا (hiie0, hiie2)، بلافاصله و 2 ساعت پس از فعالیت ورزشی تداومی با شدت متوسط(mice0, mice2) و کنترل (c) تقسیم شدند. هر دو گروه mice با شدت 65-60% حداکثر اکسیژن مصرفی به مدت 40 دقیقه و هر دو گروه hiie با شدت 90-95% حداکثر اکسیژن مصرفی در12 تناوب 1 دقیقه ای با فواصل استراحتی 1 دقیقه ای به فعالیت روی نوار گردان پرداختند. از روش elisa برای اندازه گیری ایرزین سرم و ucp-1 چربی زیرپوستی استفاده گردید. از آزمون anova و تست تعقیبی توکی برای تحلیل داده ها استفاده و سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد، سطوح ایرزین سرم در گروه hiie0 و ucp-1 چربی زیرپوستی در گروه hiie2 نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری داشتند (05/0p≤). با این حال، بین دیگر گروه های تحقیق تفاوت معنی داری وجود نداشت (05/0p>). نتیجه گیری: به نظر می رسد، فعالیت ورزشی تناوبی با شدت بالا نسبت به فعالیت ورزشی تداومی با شدت متوسط نقش بارزتری در تغییرات معنی دار سطوح سرمی ایرزین و ucp-1چربی زیرپوستی در رت­های دیابتی داشته باشد.