مقاله

اثر مکمل یاری همزمان کلسیم و ویتامین d بر کنترل گلایسمی، التهاب و استرس اکسیداتیو در بیماران مبتلا به دیابت بارداری: یک مداخله موازی

مهدی صادقیان، mehdi sadeghian food security research center, department of community nutrition, school of nutrition and food science, university of medical sciences, isfahan, iranمرکز تحقیقات امنیت غذایی، گروه تغذیه جامعه، دانشکده تغذیه و علوم غذایی ذات الله عاصمی، zatollah asemi research center for biochemistry and nutrition in metabolic diseases, kashan university of medical sciences, kashan, iranمرکز تحقیقات بیوشیمی و تغذیه در بیماری های متابولیک مریم کرم علی، maryam karamali department of gynecology and obstetrics, school of medicine, arak university of medical sciences, arak, iranبخش بیماری های زنان و زایمان، دانشکده پزشکی پروانه صانعی، parvane saneei candidate in nutrition, students’ research committee, food security research center, department of community nutrition, school of nutrition and food science, university of medical sciences, isfahan, iranکمیته تحقیقات دانشجویی، مرکز تحقیقات امنیت غذایی، گروه تغذیه جامعه، دانشکده تغذیه و علوم غذایی احمد اسماعیل زاده، esmaillzadeh ahmad hezar jerib avenue, isfahan university of medical sciences, , isfahan, iran ,tel:+98 311 7922720, fax: +98 311 6681378 , mailbox: 81745، خیابان هزار جریب، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، صندوق پستی 81745، تلفن: 3151-3792-031، فاکس: 36681378-031

چکیده

مقدمه: این مطالعه با هدف ارزیابی تأثیرات مکمل یاری کلسیم و ویتامین d بر وضعیت متابولیک زنان باردار مبتلا به دیابت بارداری (gdm) طراحی شده است. روش ها: این مداخله به صورت تصادفی سازی شده و کنترل شده با پلاسبو در کلینیک های بارداری وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کاشان انجام شده است. شرکت کنندگان شامل 56 خانم مبتلا به gdm در هفته 28-24 بارداری (محدوده سنی 18 تا 40 سال) بودند. افراد به طور تصادفی به دو گروه تخصیص داده شدند. به افراد گروه کلسیم به علاوه ویتامین d (28 نفر) 1000 میلی گرم کلسیم در روز و یک قرص ویتامین d iu 50000 دوبار در طول مطالعه (یک بار در ابتدای مطالعه و یک بار در روز 21 مداخله) داده شد و افراد در گروه دارونما (28 نفر) دو عدد دارونما در زمان های ذکر شده دریافت کردند. نمونه های خون به صورت ناشتا و در ابتدا و هفته 6 مداخله گرفته شد. یافته ها: 51 نفر (گروه دارونما 26 نفر، گروه مداخله 25 نفر) در مطالعه شرکت نمودند. آنالیز براساس یک رویکرد intention-to-treat (به قصد درمان) بود و همه 56 خانم مبتلا به gdm (28 نفر در هر گروه) در آنالیز نهایی وارد شدند. در مقایسه با گروه دارونما کاهش معنی داری در گلوکز ناشتای پلاسما (mmol/l 69/0±89/0- در مقابل mmol/l 92/0±26/0+، 001/0>p)، سطح انسولین سرمی (pmol/l 25/32±55/13- در مقابل pmol/l 5/380±17/9+، 02/0=p) و homa-ir (18/1±91/0- در مقابل 01/2±63/0+، 001/0=p) و افزایش معنی داری در quicki (03/0±02/0+ در مقابل 02/0±002/0-، 003/0=p) مشاهده شد. به علاوه، بعد از مداخله کاهش معنی داری در گروه مداخله در سطح سرمی ldl کلسترول و نسبت کلسترول تام به hdl کلسترول و افزایش معنی داری در سطوح hdl کلسترول در مقایسه با گروه دارونما مشاهده شد. همچنین مکمل یاری با کلسیم به علاوه ویتامین d سطح gsh را افزایش (µmol/l 64/131±14/51+ در مقابل µmol/l 63/203±27/47-، 03/0=p) و سطح mda را در مقایسه با گروه دارونما کاهش داد (µmol/l 66/0±06/0+ در مقابل µmol/l 2±93/0+، 02/0=p). نتیجه گیری: مکمل یاری با کلسیم به علاوه ویتامین d در زنان مبتلا به gdm اثرات مفیدی بر پروفایل متابولیکی آن ها داشت.

اسناد مشابه