نقش سبک دلبستگی و فرزند پروری در مبتلایان به چاقی

محمد علی بشارت، mohammad ali besharat 1. department of psychology, faculty of psychology and education, university of tehran, tehran, iranتهران، پل گیشا، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، گروه روانشناسی، صندوق پستی 6456ـ14155 فروغ شجاعی، forough shojaei 2. department of psychology, faculty of art and humanities, islamic azad university, science and research branch, tehran, iranگروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی علیرضا کیامنش، alireza kiamanesh 2. department of psychology, faculty of art and humanities, islamic azad university, science and research branch, tehran, iranگروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی حمید امیری، hamid amiri 3. student in clinical psychology, department of clinical psychology, faculty of medicine, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی

چکیده

مقدمه: نقش چاقی و اضافه وزن در پیدایش و تداوم بیماری های جدی پزشکی و اختلال های روان شناختی از یک سو، و تاثیر عوامل روانشناختی بر چاقی از سوی دیگر، اهمیت پژوهش در این حوزه را مضاعف کرده است. هدف پژوهش حاضر مقایسه سبک های دلبستگی و سبک های فرزند پروری در بزرگسالان مبتلا به چاقی و افراد غیرمبتلا بود. روش ها: تعداد 144نفر، شامل 72 مبتلا به چاقی (48 زن و 24 مرد) و 72 غیر مبتلا (48 زن و 24 مرد) در این پژوهش شرکت کردند. شرکت کنندگان مقیاس دلبستگی بزرگسالان (adult attachment inventory) و پرسشنامه اقتدار والدین (parental authority questionnaire) را تکمیل کردند. یافته ها: بین سبک دلبستگی ایمن و نمایه توده بدنی (body mass index) در افراد مبتلا به چاقی، رابطه منفی معنی دار وجود داشت، اما بین سبک های دلبستگی ناایمن (اجتنابی و دوسوگرا) و نمایه توده بدنی رابطه معنی دار تایید نشد. همچنین نتایج بیانگر آن بود که بین میانگین سبک های دلبستگی ایمن و ناایمن- دوسوگرا با نمایه توده بدنی در دو گروه مبتلا به چاقی و گروه غیرمبتلا تفاوت معنی دار وجود دارد. در بررسی سبک های فرزندپروری و نمایه توده بدنی، بین سبک فرزند پروری مقتدرانه پدری و نمایه توده بدنی رابطه معنی دار به دست آمد، اما بین سبک های فرزند پروری آمرانه و سهل گیرانه والدین (پدر/ مادر) و نمایه توده بدنی رابطه معنی دار تایید نشد. نتیجه گیری: با در نظر گرفتن نقش سبک های دلبستگی و سبک های فرزندپروری می توان زمینه مساعدی در مداخلات پیشگیری و برنامه های درمانی، به منظور ارتقاء سلامت جسمانی و روان شناختی افراد فراهم آورد.