مقاله

بررسی اثر مکمل یاری با ویتامین d بر بهبود سطوح ویتامینd و مقاومت به انسولین در افراد مبتلا به دیابت نوع دو با سطوح ناکافی و کمبود ویتامین d

چکیده

مقدمه:کمبود ویتامین d در ارتباط با اختلال در ترشح انسولین، عدم تحمل گلوکز و دیابت نوع دو است. این مطالعه با هدف بررسی اثر مکمل یاری با 50000 واحد ویتامین d بر بهبود سطوح ویتامین d سرم و مقاومت به انسولین در افراد مبتلا به دیابت نوع دو دارای سطوح ناکافی و کمبود ویتامین d انجام شد. روش ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور 81 فرد مبتلا به دیابت نوع دو با سطوح ویتامین d بین 30-10 نانوگرم در میلی لیتر شرکت کردند که به طور تصادفی و بر اساس جنس به دو گروه مداخله(ویتامین d 50000 iu هفته ای یک بار) و کنترل(دارونما هفته ای یک بار) تقسیم شدند. طول مدت مطالعه 8 هفته بود. در ابتدا و انتهای مطالعه پس از 12 ساعت ناشتایی شبانه نمونه خون افراد جمع آوری شد و غلظت سرمی گلوکز ناشتا، انسولین ناشتا و 25 هیدروکسی ویتامین d سرم اندازه گیری شد. مقاومت به انسولین نیز از طریق محاسبهhoma-ir به دست آمد. یافته ها:بعد از 8 هفته مکمل یاری با ویتامین d، سطح 25 هیدروکسی ویتامین d در گروه مداخله به طور معناداری افزایش یافت و به سطوح نرمال رسید. غلظت گلوکز ناشتا، انسولین ناشتا و شاخص homa-ir در گروه ویتامین d کاهش معناداری یافت اما در گروه دارونما تغییر معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری:دریافت 8 هفته مکمل ویتامین d 50000 iu، هفته ای یک بار در افراد مبتلا به دیابت نوع دو دارای سطوح ناکافی و کمبود ویتامین d در مقایسه با دارونما می تواند سبب بهبود سطوح ناکافی ویتامین d و بهبود کنترل شاخص های گلیسمی شود.

اسناد مشابه