بررسی اثر مکمل خوراکی روی (zn) بر میزان آدیپونکتین پلاسما و مقاومت به انسولین در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲
چکیده
مقدمه: آدیپونکتین، آدیپوکینی است که به طور اختصاصی از بافت چربی ترشح می شود و دارای خصوصیات ضد دیابتی، ضد التهابی و ضد آتروژنی است. روی در افزایش حساسیت به انسولین و تحریک برداشت گلوکز نقش دارد. علاوه بر این، روی جزء ساختاری و عملکردی pparγ می باشد که فعالیت آن با افزایش بیان آدیپونکتین و افزایش حساسیت به انسولین همراه است. در این مطالعه ما به بررسی اثرات مکمل خوراکی روی بر سطح سرمی آدیپونکتین و وضعیت مقاومت به انسولین در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 پرداخته ایم.روش ها: این پژوهش به روش کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور بر روی 60 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 ملیتوس مراجعه کننده به مرکز دیابت گلابچی شهرستان کاشان صورت گرفت. افراد واجد شرایط به طور تصادفی به دو گروه دریافت کننده قرص گلوکونات روی (mg30) و یا دریافت کننده دارونما تقسیم شدند و به مدت 12 هفته این مکمل ها را مصرف کردند. از کلیه بیماران مورد بررسی در شروع مطالعه و در انتهای ماه سوم، جهت اندازه گیری روی سرم، نمایه های گلیسمی، آدیپونکتین و hs-crp در حالت ناشتا، خونگیری به عمل آمد.یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد پس از 3 ماه مصرف مکمل گلوکونات روی، میزان قند خون ناشتا در گروه مداخله کاهش و در گروه دارونما افزایش یافت؛ ولی هیچ یک از این تغییرات از نظر آماری معنی دار نبود. در گروه مداخله، سطح hba1c کاهش و میزان آدیپونکتین سرم افزایش معنی داری یافت (به ترتیب 005/0p=، 05/0p=) ولی در مقایسه با گروه دارونما اختلاف آنها معنی دار نبود. انسولین سرم نیز در گروه مداخله نسبت به گروه دارونما افزایش معنی داری یافت (03/0p=). تنها میزان قند خون ناشتا با تعدیل متغیرهای مخدوش گر نسبت به گروه دارونما کاهش معنی داری داشت (006/0p=). مصرف مکمل روی تاثیر معنی داری بر homa و شاخص التهابی hs-crp نداشت.نتیجه گیری: در مطالعه حاضر مصرف مکمل روی با کاهش گلوکز ناشتای سرم همراه بود ولی در مورد تاثیر آن بر آدیپونکتین سرم، به مطالعات بیشتری نیاز است.