بررسی وابستگی تنظیم حاد اجزای ترکیبی دستگاه igf-۱ به انسولین و هورمون رشد در پاسخ به فعالیت مقاومتی
چکیده
مقدمه: هدف از مطالعه حاضر پاسخ به این سئوال بود که آیا بین تغییرات القاء شده به وسیله فعالیت ورزشی در غلظت های سرمی هورمون رشد و انسولین با اجزای ترکیبی دستگاه igf-1 در طول زمان در افراد تمرین کرده و تمرین نکرده ارتباطی وجود دارد. روش ها: 19 مرد سالم از بین دانشجویان رشته تربیت بدنی و 15 مرد سالم از بین دانشجویان رشته های دیگر به صورت داوطلب در این مطالعه شرکت کردند. آزمودنی های دو نمونه بر اساس قد و به روش تصادفی در دو گروه آزمایشی و دو گروه کنترل توزیع شدند. نوبت های خون گیری درست قبل از فعالیت ورزشی، بلافاصله، چهار و هفت ساعت پس از خاتمه آن بود. نمونه های خونی برای تعیین غلظت های سرمی هورمون رشد، انسولین، igf-1 کل، igfbp1 و igfbp3 مورد آزمایش قرار گرفت. برای تحلیل داده ها از روش های آماری t مستقل، من ویتنی و ضریب همبستگی پیرسون بهره گرفته شد. یافته ها: هیچ تفاوت معنی داری در غلظت های پیش از فعالیت ورزشی متغیرهای تحقیق بین افراد تمرین کرده و تمرین نکرده دیده نشد. هرچند در گروه تمرین کرده آزمایشی، همبستگی قوی و مثبتی بین مساحت های زیر منحنی های تغییرات igf-1 و igfbp3 مشاهده شد (001/0=p و 872/0=r) و در گروه تمرین نکرده کنترل بین مساحت های زیر منحنی های تغییرات انسولین با igf-1 (05/0=p و 752/0=r) و igf-1 با igfbp3 (003/0=p و 922/0=r) همبستگی وجود داشت، اما در گروه های تمرین کرده کنترل و تمرین نکرده آزمایشی هیچ ارتباط به لحاظ آماری معنی داری دیده نشد. نتیجه گیری: یافته های ما نشان می دهد که تغییرات حاد سطوح اجزای ترکیبی دستگاه igf-1 پس از یک وهله فعالیت مقاومتی مستقل از gh و انسولین است.