ارتباط روزه داری اسلامی با کیفیت زندگی، ناتوانی فیزیکی، فعالیت بیماری و افسردگی بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید

جمیله مقیمی، jamileh moghimi social determinants of health research center, dept. of internal medicine, kowsar hospital, semnan university of medical sciences, semnan, iran- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، بیمارستان کوثر، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران محمد رضا تمدن، mohammadreza tamaddon social determinants of health research center, dept. of internal medicine, kowsar hospital, semnan university of medical sciences, semnan, iran- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، بیمارستان کوثر، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران شیدا ذوالفقاری، sheida zolfaghari student research committee, semnan university of medical sciences, semnan, iranکمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران مجید میرمحمدخانی، majid mirmohammadkhani social determinants of health research center, department of epidemiology and biostatistics, semnan university of medical sciences, semnan, iranمرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، گروه اپیدمیولوژی و آمار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران

چکیده

سابقه و هدف: آرتریت روماتوئید (ra) یک بیماری التهابی مزمن سیستمیک است که به دلیل تخریب و تغییر شکل مفاصل، با ناتوانی جسمی، مشکلات روحی و کاهش کیفیت زندگی بیماران همراهی دارد. طبق مطالعات اخیر و منابع اسلامی برای روزه داری خواص درمانی متعددی ذکر شده که یکی از آن ها کاهش شدت بیماری های اتوایمیون می باشد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط روزه داری با کیفیت زندگی، ناتوانی های فیزیکی، فعالیت بیماری و میزان افسردگی بیماران ra انجام گردید. مواد و روش ها: در این مطالعه آینده نگر، 25 خانم حائز شرایط که مبتلا به ra بودند، در مطالعه شرکت کردند. پرسش نامه های کیفیت زندگی (sf-36)، ناتوانی فیزیکی (haq)، فعالیت بیماری (das-28) و افسردگی بک (bdi) برای بیمار در چهار نوبت به ترتیب در روزهای صفر (قبل از ماه رمضان)، 30، 60 و 90 تکمیل گردید. تحلیل با استفاده از مدل خطی عمومی با مشاهدات تکراری و با انجام تصحیح بون فرونی برای مقایسات متعاقب با نرم افزار آماری spss-16 انجام شد. سطح معنی داری برای آزمون ها 5% در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین و انحراف معیار سن 25 بیمار شرکت کننده، 2/11±8/43 سال بود. تغییرات نمرات کیفیت زندگی (002/0=p) و افسردگی (029/0=p) در طول مدت مطالعه از نظر آماری معنی دار و نسبتاً پایا بود. تغییرات سایر شاخص ها گرچه از نظر عددی بهبود نسبی وضعیت را بلافاصله بعد از ماه رمضان (روز 30 ام) نسبت به قبل از آن نشان داد، اما این تغییرات از نظر آماری معنی دار نبوده و در طول زمان فاقد پایایی بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر موید ارتباط روزه داری با بهبود کیفیت زندگی و نیز کاهش میزان افسردگی بیماران مبتلا به ra است. با توجه به عوارض داروهای رایج، انجام مطالعات دقیق تر جهت استفاده از آن به عنوان یک روش تکمیلی یا کمکی برای کاهش دوز داروهای مصرفی و بهبود علائم بیماران پیشنهاد می شود