مقاله

بررسی اثر ضد لیشمانیایی عصاره الکلی برگ های گیاه یونجه سیاه (medicago lupulina) بر پروماستیگوت های انگل لیشمانیا ماژور (mrho/ir/۷۵/er)در شرایط آزمایشگاهی به روش mtt و میکروسکوپی و تعیین ترکیبات موجود در آن به روشgc/ms

الهام قریروند اسکندری، 1- کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان، اصفهان، ایران منیر دودی، اصفهان، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان، کدپستی: 84515/155سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی فلاورجان (islamic azad university of felavarjan) پریسا شعاعی، 3- دکترا، مرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری صدیقه طاهره، اصفهان، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی فلاورجان (islamic azad university of felavarjan) شروین غفاری، 3- دکترا، مرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری صدیقه طاهره، اصفهان، ایران مجید یاران، 3- دکترا، مرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری صدیقه طاهره، اصفهان، ایران

چکیده

مقدمه: لیشمانیوز، مشکلات بهداشتی جهانی فراوانی به وجود آورده است. عوارض جانبی داروها، مقاومت دارویی و نبود واکسن مؤثر و مطمئن سبب توجه به ترکیبات جدید مؤثر گیاهی شده است. هدف: گیاهان طبی سنتی مانند یونجه سیاه، می تواند یک منبع ارزشمند از عوامل دارویی جدید علیه لیشمانیوز باشد. روش بررسی: عصاره الکلی به روش ماسراسیون آماده شد. پروماستیگوت های لیشمانیا ماژور ابتدا در محیط کشت اشنایدر و در نهایت در فاز ثابت در محیط کشت rpmi- 1640 کشت داده شدند. سپس با استفاده از روشmtt (methyl thiazole tetrazolium)، مقدار ic50 (inhibitory concentrations 50%)برای عصاره و گلوکانتیم تعیین شد. تست mtt برای هر نمونه، 3 بار تکرار شد. نتایج: ic50 برای عصاره الکلی برگ های یونجه سیاه علیه پروماستیگوت های لیشمانیا ماژور در شرایط آزمایشگاهی بعد از 24، 48 و 72 ساعت به ترتیب 165، 98 و 45 میکروگرم بر میلی لیتر و برای داروی گلوکانتیم نیز برابر با 27، 12 و 8 میکروگرم بر میلی لیتر به دست آمد. بین ic50 عصاره و داروی گلوکانتیم بعد از 24، 48 و 72 ساعت اختلاف معناداری وجود داشت (05/0 p

اسناد مشابه