بررسی اثرات l - کارنیتین بر فعالیت آنزیم مبدل آنژیوتانسین بافتی در موش های صحرایی سالم و دیابتی شده با استرپتوزوسین
چکیده
مقدمه: افزایش فعالیت آنزیم مبدل آنژیوتانسین((ace بافتی، یکی از مهمترین علل پرفشاری خون در دیابت طولانی مدت می باشد. کاهش فعالیتace ، علاوه بر اثرات مفید بر فشارخون، تأثیرات مثبت متعدد دیگری را نیز شامل کاهش ضخامت دیواره عروق و هیپرتروفی قلب خواهد داشت. تحقیقات، تأثیرات مثبتی از l_ کارنیتین(lc) را بر کاهش پرفشاری نشان داده اند که ممکن است از طریق کاهش فعالیت ace بافتی باشد. در مطالعه حاضر، اثرات احتمالی lc بر فعالیت ace در بافت های آئورت، قلب، ریه و کلیه در موش های صحرایی سالم و دیابتی، بررسی گردید. روش ها: 40 رأس موش صحرایی به چهار گروه کنترل (c)، کنترل درمان شده(ct)، دیابتی (d) و دیابتی درمان شده (dt) تقسیم شدند. دو گروه c و d آزادانه به آب و غذا دسترسی داشتند و گروه های ct وdt ، دوز مشخصی از lc را در آب مصرفی به طور روزانه دریافت نمودند. پس از 12 هفته، میزان فعالیت ace بافتی با روش hplc ارزیابی گردید. یافته ها: فعالیت ace در بافت های آئورت، قلب و ریه در گروه d افزایش یافت. درمان با lcدر گروه dt، فعالیت aceدر بافت های آئورت، قلب ، ریه و کلیه را به طور معنی داری کاهش داد. نتیجه گیری: دریافت_l کارنیتین در موش های صحرایی دیابتی ممکن است بتواند با کاهش فعالیت ace بافتی از ایجاد تغییرات ساختاری و عملکردی قلب و عروقی متعاقب ابتلا به دیابت پیشگیری نماید.