اثربخشی درمان با ایلوپرست وریدی به روش دوره ای در بیماران مبتلا به هایپرتانسیون ایدیوپاتیک شریان ریوی
چکیده
سابقه و هدف: استفاده از پروستاسایکلین ها به صورت وریدی روی علایم و همودینامیک بیماران مبتلا به هایپرتانسیون ایدیوپاتیک شریان ریوی (ipah) اثر مثبتی دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین پیامد و اثربخشی درمان دورهای با ایلوپروست در بیماران مبتلا به ipah انجام پذیرفت. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع پیگیری طولی روندی بوده و روی 20 بیمار مبتلا به ipah مراجعه کننده به درمانگاه پرفشاری شریان ریه، بیمارستان دکتر مسیح دانشوری انجام شد. کلیه بیماران مراجعه کننده به درمانگاه پس از تشخیص قطعی بیماری ipah در صورت نیاز به دریافت داروی ایلوپروست وریدی و داشتن تمایل برای شرکت در پژوهش وارد مطالعه شدند. بیماران پس از بستری شدن سه روز و هر روز شش ساعت ایلوپروست وریدی دریافت می نمودند. میزان دارو از ng/kg/min5/0 شروع شده و تاng/kg/min 2 افزایش می یافت. پس از مرخص شدن بیماران از بیمارستان هر 6 هفته این سیکل مجددا تکرار می گردید. در زمان شروع، حین و پس از اتمام دوره درمان کلاس عملکردی، تست پیاده روی شش دقیقه، فشار شریان ریوی و فشار بطن راست و سطح سرمی nt-probnp اندازه گیری شد. نتایج: یافته ها نشان داد کلاس عملکردی بیماران، فشار شریان ریوی، سطح سرمی nt-probnpو فشار بطن راست بیماران کاهش یافته (0/001< p) و مسافت پیموده شده در انتهای مطالعه نسبت به ابتدای مطالعه (0/005<p) افزایش یافته است. نتیجه گیری: درمان با ایلوپروست وریدی مانع پیشرفت بیماری و بدتر شدن شرایط بیماران مبتلا به ipah در طول درمان می شود.