وضعیت سلامت و رفتارهای خودمراقبتی دهان و دندان در کودکان ۵ تا ۶ و ۱۲ساله استان قزوین (۱۳۹۲)
چکیده
زمینه: پوسیدگی دندان از رایجترین بیماریهای مزمن کودکان در سراسر جهان است. هدف: مطالعه بهمنظور تعیین وضعیت سلامت دهان- دندان کودکان استان قزوین و نقش عوامل جمعیتی و رفتارهای بهداشتی مرتبط با آن انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه مقطعی در سال 1392 بر روی 373 کودک در گروههای سنی 5 تا 6 و 12ساله استان قزوین انجام شد که با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. اطلاعات جمعیتی، تعداد دفعههای مسواک زدن و استفاده از نخ دنـدان، دفعههـای مراجعــه بـه دندانپزشـک و استفاده از مواد غذایی با استفاده از پرسشنامه و معاینه توسط 6 نفر از دندانپزشکان آموزشدیده با مراجعه به درب منازل گردآوری شد. وضعیت سلامت دهان- دندان کودکان با شاخص dmft/dmft ارزیابی و دادهها با آزمونهای آماری تی، آنالیز واریانس و کروسکال- والیس تحلیل شدند. یافتهها: میانگین شاخص dmft/dmft برای کودکان 5 تا 6 و 12 ساله به ترتیب 4/63±5/66 و 4/22±3/53 بود. %86/3 کودکان فلوئوروزیس طبیعی داشتند. %94/6سایش دندان و %96/2 ترومای دندانی نداشتند. %9/7 کودکان اصلاً مسواک نمیزدند، %14/2 دو بار در روز یا بیشتر مسواک میزدند و %10/5 از نخ دندان استفاده میکردند. ارتباط معنیداری بین جنسیت، انواع مواد غذایی مصرفی و دفعههای مسواک زدن با dmft مشاهده نشد. این شاخص با ارزیابی صحیح افراد از وضعیت سلامت دهان و دندان خود رابطه آماری معنیداری داشت (p< 0/001). نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، وضعیت خودمراقبتی و سلامت دهان- دندان کودکان نامطلوب بود. آموزش رفتارهای مرتبط با سلامت دهان و دندان بهویژه با رویکرد خانواده محور توسط متخصصان این حوزه ضروری بهنظر میرسد.