بررسی فراوانی پلی مورفیسم +۴۵*t/g ژن آدیپونکتین در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ در یک جمعیت تهرانی
چکیده
آدیپونکتین یک پپتید مترشحه از بافت چربی است که به خاطر ایجاد حساسیت به انسولین و اثرات ضدآتروژنی مورد توجه قرار گرفته است. پلی مورفیسم های ژن آدیپونکتین مرتبط با سطح سرمی آدیپونکتین، bmi، حساسیت به انسولین و دیابت نوع 2 می باشند. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی ژنوتیپ ها و آلل های پلی مورفیسم ژن آدیپونکتین در موقعیت +45 t/g و بررسی ارتباط آن با دیابت نوع 2 در جمعیت تهران میباشد.روش ها: افراد دیابتی از کلینیک دیابت وگروه کنترل غیردیابتی با محدوده سنی 64-25 سال بوده و از ناحیه 17 تهران انتخاب شدند. در این مطالعه بررسی فراوانی پلی مورفیسم +45 t/g آدیپونکتین در 70 فرد نرمال و 80 بیمار دیابتی چاق و 72 بیمار دیابتی غیر چاق انجام شد. آنالیز مولکولار ژن آدیپونکتین با pcr-rflpانجام گرفت.یافته ها: در این مطالعه مشاهده گردید که فراوانی ژنوتیپ tt جمعیت دیابتی غیرچاق 5/62% و در گروه کنترل 78% بود که این تفاوت از نظر آماری معنی دار بود (5-9/0:ci و 2/2:or و 02/0=p (tt vs tg+gg (همچنین تفاوت معنی داری در فراوانی آلل های t و g در مقایسه بین گروه دیابتی غیرچاق و گروه کنترل مشاهده گردید و آنالیز آماری نشان داد که فراوانی آلل g در گروه دیابتی غیرچاق (1/20%) نسبت به گروه کنترل (12%) افزایش یافته است (7/3-9/0: 95%ci و 8/1:or و 04/0=p). نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که ژنوتیپ tg و gg در مقابل tt شانس ایجاد دیابت را افزایش می دهد که این نقش غیروابسته به چاقی و bmi بالا بوده است.