تغییرات فصلی نقطه انجماد و تحمل به سرما در لاروهای بید چغندر قندscrobipalpa ocellatella (lepidoptera: gelechiidae) در کرج
چکیده
بخشی از جمعیت بید چغندر قند scrobipalpa ocellatella (boyd) زمستانهای سخت را بهصورت لارو در بقایای چغندر و سایر پناهگاههای مناسب سپری میکند. بهمنظور مطالعه توانایی زمستانگذرانی این حشره، لاروهای سن آخر بهصورت ماهیانه از شهریور تا اسفند 1390 جمعآوری شدند. تغییرات فصلی در شاخصهای سرماسختی (نقطه انجماد و دمای حداقل کشنده) بید چغندر قند مورد مطالعه قرار گرفت. میانگین نقطه انجماد لاروهای بید چغندر قند جمعآوری شده از مزرعه بین 99/0 ± 15- تا 92/0 ± 8/17- درجه سلسیوس در نوسان بود. بهعلاوه حدود 50 درصد از لاروهای جمعآوری شده در مهر ماه پس از 24 ساعت قرار گرفتن در دمای 12- درجه سلسیوس تلف شدند؛ این شاخص بهتدریج کاهش یافته و در بهمن ماه به صفر رسید. دمای حداقل کشنده برای 50 درصد افراد از 2/13- درجه سلسیوس در مهر ماه به 4/16- درجه سلسیوس در بهمن رسید. در تمام طول زمستان نقطه انجماد لاروهای زمستانگذران در ماههای مختلف اختلاف معنیداری با هم نشان ندادند. این درحالی است که همزمان با کاهش تدریجی دمای هوا، تحمل بید چغندر قند نسبت به سرما افزایش مییابد.