کاربرد مدل سازی معکوس در برآورد ضرایب نفوذپذیری و زبری در آبیاری جویچهای معمولی و یک درمیان
چکیده
هدف این پژوهش برآورد ضرایب نفوذپذیری و زبری در آبیاری جویچهای با استفاده از مدلسازی معکوس، به عنوان روشی غیر مستقیم، است. بدین منظور، از مدل شبیه سازی آبیاری سطحی در مدلسازی معکوس استفاده شد. از الگوریتم ژنتیک و هفت تابع هدف، که شامل کمینه کردن اختلاف مقادیر اندازهگیری و شبیهسازی شدة زمان پیش رَوی و زمان پس رَوی و حجم کل رواناب و ترکیبی از آن ها بود، برای تعیین مقادیر بهینة ضرایب نفوذپذیری و زبری استفاده شد. نتایج نشان داد تابع هدفی که توانست اختلاف مقادیر شبیهسازی و اندازهگیری شدة همه پارامترها را به صورت هم زمان کمینه کند ضرایب نفوذپذیری و زبری را با دقت بالایی تخمین زد. درصد خطای نسبی در برآورد زمان پیش رَوی، زمان پس رَوی، و دبی رواناب در روش مدل سازی معکوس به ترتیب در محدودة 3/1ـ 5/1، 4/3ـ 1/4، و 4/0ـ 5/12 و در روش الیوت و واکر به ترتیب در محدودة 7/18ـ 6/26، 4/3 ـ 7/3، و 5/12 ـ 0/13 برای دو روش آبیاری جویچه ای معمولی و یک درمیان به دست آمد.