اثر تعاملی تمرین هوازی و مصرف قرص گلی بن کلامید بر غلظت پپتید c، انسولین و مقاومت به انسولین در بیماران دیابتی نوع ۲

محمد علی سردار، mohammad ali sardar mashhad university of medical sciences , mashhad, iranبخش غدد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد سید علی اکبر شمسیان، ali akbar shamsian mashhad university of medical sciences , mashhad, iranبخش غدد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد سید مرتضی تقوی، morteza taghavi mashhad university of medical sciences , mashhad, iranبخش غدد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد

چکیده

مقدمه: افزودن فعالیت جسمانی به دارو درمانی در بیماران دیابتی ممکن است تاثیر دارو را افزایش دهد و استفاده از دوز کمتر دارو را ممکن سازد . هدف کلی از این مطالعه اینست که آیا مصرف قرص گلی بن کلامید به همراه تمرین هوازی می تواند به طور مؤثرتری تنظیم قند خون بیماران دیابتی نوع 2 را بهبود بخشد؟ روش ها: در این مطالعه 28 بیماردیابتی مرد (60-40سال) به طور داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند و در سه گروه تجربی : دارو درمانی به تنهایی (مصرف روزانه 5 میلی گرم گلی بن کلامید)، تعامل تمرین هوازی با مصرف روزانه 5 میلی گرم گلی بن کلامید و تعامل تمرین هوازی با مصرف روزانه 5/2 میلی گرم گلی بن کلامید تقسیم شدند. برنامه تمرین هوازی سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 45 دقیقه رکاب زدن روی چرخ کار سنج با شدت70-60 درصد hrrmax (heart rate reserve) بود. غلظت ناشتایی هموگلوبین گلیکوزیله(hba1c) ,انسولین، پپتید c و مقاومت به انسولین به عنوان متغیر های وابسته در سه مرحله پیش، میان و پس آزمون اندازه گیری شدند. جهت تجزیه و تحلیل یافته های تحقیق از روش آماری آنالیز واریانس (anova ) استفاده گردید.یافته ها: پس از 12 هفته، غلظت hba1c بیماران شرکت کننده در هر سه گروه به طور معنی داری کاهش و غلظت پپتید c پلاسما افزایش یافت (05/0p ).نتیجه گیری: در بیماران دیابتی نوع 2، مصرف گلی بن کلامید به تنهایی و به صورت تعاملی با تمرین هوازی سبب بهبود کنترل گلوکز خون و مقاومت به انسولـین می شود و بیماران دیابتی نوع 2 که از قرص گلی بن کلامید جهت درمان استفاده می کنند، ممکن است با انجام تمرین هوازی بتوانند میزان مصرف گلی بن کلامید را کاهش دهند بدون آن که در روند بهبود متابولیکی ایجاد شده اختلالی بوجود آید.