طراحی شبکه پایش سطح آب زیرزمینی با استفاده از مدل حداقل مربعات ماشین بردار پشتیبان (ls-svm)
چکیده
این مطالعه روشی برای طراحی شبکههای پایش کمّی آب زیرزمینی به منظور کاهش نقاط پایش مکانی اضافی ارائه میکند؛ چاههای اضافی، که اگر نمونهگیری نشوند، خطای تخمین سطح آب زیرزمینی آن ها قابل چشم پوشی است. این روش مبتنی بر روش ماشین بردار پشتیبان بر پایة تئوری یادگیری آماری است. در این مطالعه، با استفاده از اطلاعات کمّی 63 چاه مشاهداتی و پارامترهای هواشناسی (بارندگی و تبخیر) دشت رامهرمز، در دورة 7 ساله، عملکرد مدل حداقل مربعات ماشین بردار پشتیبان (ls-svm) در طراحی شبکة برداشت چاههای مشاهداتی آب زیرزمینی بررسی شد. ترکیبهای مختلف پارامترهای اثرگذار بر تراز سطح آب زیرزمینی با استفاده از مدل ls-svm ارزیابی شد. ترکیب برتر مدل ls-svm دربرگیرندة شاخصهای عملکرد (3405/0mae=و 9992/0= 2r) است. سپس، با استفاده از تابع تقریب بهینه، 42 عدد چاه مشاهداتی به منظور پایش مکانی مناسب در منطقة دشت رامهرمز مشخص شد.