بررسی اثرات شکل خوراکی انسولین تهیه شده از پلیمرهای sph وsphc بر روی سطوح سرمی قند و انسولین و پپتید c در داوطلبین سالم

فریبا محسنی، fariba mohseni endocrinology and metabolism research center, tehran university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران منصوره حسام، mansoureh hesam endocrinology and metabolism research center, tehran university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران فرید عابدین درکوش، farid a. dorkoosh pharmaceutics department; school of pharmacy, tehran university of medical sciences, tehran, iranگروه داروسازی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران محمود محمودی، mahmood mahmoudy department of epidemiology and biostatistics, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranگروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران محمد حسن باستان حق، mohammad hasan bastan hagh endocrinology and metabolism research center, tehran university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران باقر لاریجانی، bagher larijani endocrinology and metabolism research center, tehran university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران مرتضی رفیعی تهرانی

چکیده

روش های موجود برای تجویز انسولین، اساساً غیر فیزیولوژیک بوده و برای رسیدن به سطوح یوگلیسمیک نیاز به ایجاد سطوح بالای انسولین در گردش خون عمومی هستیم و عوارض ناشی از این افزایش سطوح انسولین خون بر اهمیت تولید روش جدیدی جهت حمل انسولین به روش فیزیولوژیک که آن را به طور مستقیم به دستگاه گردش خون پورت برساند تأکید دارد. بدین منظور در این مطالعه سامانه جدید دارو رسانی برپایه پلیمرهای sphc و (superporouse hydrogel and sph composite) sphبرای بهبود جذب گوارشی انسولین و به منظور بررسی اثربخشی و ایمنی شکل دارویی در داوطلبین سالم مورد مطالعه قرار گرفت. روش ها: این مطالعه بصورت یک کارآزمایی بالینی مداخله گر در داوطلبین سالم انجام گرفت بدین صورت که کپسول های تهیه شده از انسولین سوار بر پلیمر های sphc و sphبه صورت خوراکی به 15 داوطلب سالم غیر دیابتی به منظور بررسی اثربخشی و ایمنی شکل دارویی تجویز شد و سطوح سرمی انسولین, پپتید c و گلوکز در فواصل معین قبل و بعد از مداخله تا 4 ساعت اندازه گیری گردید. یافته ها : در مطالعه حاضر میزانauc انسولین در گروه پلیمر - انسولین از گروه دارونما بالاتر بود (05/0p<). در گروه پلیمر - انسولین، سطوح گلوکز سرم در بین دقایق 120-60 به حداقل خود رسید و سطوح پپتید c در گروه پلیمر- انسولین نیز در مدتی که انسولین خارجی به حداکثر مقدار خود در خون رسیده بود، سرکوب شد. هیچ گونه عارضه دارویی در طی زمان کارآزمایی و تا 8 هفته پس از آن مشاهده نگردید.نتیجه گیری : پلیمر های sphc و sph سبب افزایش جذب انسولین خوراکی و کاهش سطوح پپتید c گردیدند. این مطالعه با بررسی اثر بخشی این فرمولاسیون در بیماران دیابتی دنبال خواهد شد.