استفادۀ تلفیقی از آب شور و غیر شور در کشت سورگوم و آفتابگردان در دشت سیستان
چکیده
طی سالیان اخیر محققان به استفادة تلفیقی از آب شور و غیر شور، از طریق اختلاط آبها قبل از آبیاریها یا استفادة تناوبی از آنها در طول فصل کشت، توجه بسیار کرده اند. پژوهش حاضر به منظور بررسی اثر سطوح مختلف کاربرد آب شور و غیر شور و اثر تلفیق آنها بر عملکرد سورگوم و آفتابگردان و تأثیر روشهای مذکور بر میزان تجمع املاح در اعماق مختلف خاک انجام گرفت. بدین منظور، آزمایشی در قالب طرح بلوک کاملاً تصادفی با شش تیمار و سه تکرار (در مجموع 36 کرت) طی سال های 1391 و 1392 در مزرعة تحقیقاتی دانشگاه زابل انجام شد. خاک مزرعة آزمایشی در طول ناحیة ریشه بافت لوم رسی با میانگین شوری 36/1 دسی زیمنس بر متر داشت. تیمارهای آزمایش شده شامل تیمار شاهد (100% آب غیر شور با شوری 2/1 دسی زیمنس بر متر)، کاربرد دوسوم آب شور، یکدوم آب شور، یکسوم آب شور، 90 درصد آب شور، و 100 درصد آبیاری با آب شور با شوری 2/1 دسی زیمنس بر متر بود. در هر یک از تیمارهای تلفیقی مذکور، ابتدا از آب شور برای خیس کردن زمین و سپس از آب غیر شور برای تکمیل آبیاری استفاده شد. شاخصهای زراعی بررسی شده، شامل وزن خشک ساقه، وزن خشک برگ، وزن خشک اندام هوایی، ارتفاع بوتهها، و شاخص سطح برگ بودند. نتایج نشان داد در هر دو کشت، پس از تیمار شاهد، تیمار کاربرد یکسوم آب شور بهترین عملکرد را از نظر صفات فیزیولوژیکی گیاه و همچنین تعدیل شوری در نیمرخ خاک نسبت به سایر تیمارها دارد. هرچند اختلاف تیمار کاربرد یکسوم آب شور با تیمارهای یکدوم و دوسوم آب شور در قالب صفات برای آفتابگردان از نظر آماری (05/0 ≥ p) معنادار نبود، در مورد سورگوم میانگین وزن خشک و شاخص سطح برگ در تیمار یکسوم آب شور تفاوت معناداری (05/0 ≥ p) با تیمار شاهد نداشت. همچنین، تیمار کاربرد یکسوم آب شور در هر دو کشت پس از تیمار شاهد کمترین میزان هدایت الکتریکی عصارة اشباع را در لایههای 0 تا 20 و 20 تا 40 سانتیمتری (حدود 5/2 دسی زیمنس بر متر) و لایة 40 تا 60 سانتیمتری (کمتر از 2 دسی زیمنس بر متر) نسبت به سایر تیمارها داشت. با توجه به نتایج این تحقیق، به نظر میرسد اینگونه تلفیق آب شور و غیر شور، با هر نسبتی، کارایی بالایی در کاهش تأثیر تنش شوری بر گیاه و تعدیل املاح در نیمرخ خاک دارد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- سعید قائدی — دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی آب دانشگاه زابل
- پیمان افراسیاب — دانشیار و عضو هیئت علمی گروه مهندسی آب دانشگاه زابل
- عبدالمجید لیاقت — استاد و عضو هیئت علمی گروه آبیاری دانشگاه تهران
- عیسی خمری — استادیار و عضو هیئت علمی گروه زراعت دانشگاه زابل