ارزیابی یکپارچة آثار تغییر اقلیم بر سامانه های منابع آب و کشاورزی دشت هشتگرد با استفاده از رویکرد پویایی سیستم ها
چکیده
جمعیت دشت هشتگرد، به دلیل توسعة فعالیت های اقتصادی ـ اجتماعی، رشدی سریع دارد. این رشد جمعیت به بهره برداری بیش از حد از منابع آب زیرزمینی و کمبود آب در بخش کشاورزی انجامیده است. از طرف دیگر، پدیدة تغییر اقلیم میتواند کمبود منابع آب را در دورههای آتی تشدید کند. بنابراین، ارزیابی سامانههای منابع آب و کشاورزی این دشت به رویکردی جامع و چندرشتهای نیاز دارد. هدف این تحقیق شبیهسازی کمّی و کیفی آثار تغییر اقلیم و رشد جمعیت بر سامانههای منابع آب و کشاورزی دشت هشتگرد با استفاده از مدل پویایی سیستمها بود. بدین منظور از خروجیهای مدل hadcm3، تحت سناریوهای انتشار a2 و b1، استفاده شد و مدلی بر مبنای رویکرد پویایی سیستمها، با درنظرگرفتن تعاملات و بازخوردهای درون سیستم، توسعه یافت. نتایج نشان داد در دورة 2020 ـ 2039 شاخص آسیب‌پذیری در بخش کشاورزی از 1/0 به 27/0، تحت سناریوی انتشار a2 نسبت به سناریوی ادامة وضع موجود (b.a.u.)، افزایش می یابد؛ در حالی که این شاخص در دو بخش شرب و صنعت ثابت می ماند. در نتیجه، بخش کشاورزی بیشتر از دو بخش دیگر از تغییر اقلیم و رشد جمعیت آسیب خواهد دید.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- حدیثه رحیمی خوب — کارشناس ارشد گروه مهندسی آب دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)
- عباس ستوده نیا — دانشیار گروه مهندسی آب دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)
- علی رضا مساح بوانی — دانشیار گروه مهندسی آبیاری و زهکشی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران
- علی رضا گوهری — گروه مهندسی آب دانشگاه صنعتی اصفهان