مقاله

اثر کورکومین و میدان الکترومغناطیس با بسامد پایین بر هورمون های محور هیپوفیز-گناد در موش های صحرایی نر دیابتی

سیددامون صدوقی، d. sadoughi young researchers and elite club, mashhad branch, islamic azad university, mashhad, iranباشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

چکیده

اهداف: هیپرگلیسمی با تغییر فعالیت محور هیپوفیز- بیضه منجر به اختلال در باروری می­شود. مطالعات اثرات کورکومین در کاهش قند خون و اثرات متفاوت میدان­های الکترومغناطیس بر سلول­ها و بافت­های بدن را نشان داده اند. هدف این پژوهش، بررسی اثر کورکومین و میدان­ الکترومغناطیس با بسامد پایین بر فعالیت محور هیپوفیز- گناد در موش­های صحرایی نر دیابتی بود. مواد و روش­ها: در این پژوهش تجربی، 49 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به­صورت تصادفی به 7 گروه 7تایی؛ شاهد سالم و شاهد دیابتی (دریافت آب مقطر) و گروه­های دیابتی تجربی1 (تزریق داخل صفاقی 300میلی­گرم بر کیلوگرم کورکومین)، دیابتی تجربی2 (کورکومین+ قرارگیری روزانه 60 دقیقه در معرض میدان الکترومغناطیس با فرکانس 50هرتز و شدت 15گاوس)، دیابتی تجربی3 (کورکومین+ میدان الکترومغناطیس 50هرتز با شدت 300گاوس)، دیابتی تجربی4 (میدان الکترومغناطیس 50هرتز با شدت 15گاوس) و دیابتی تجربی5 (میدان الکترومغناطیس 50هرتز با شدت 300گاوس) تقسیم شدند. گروه های دیابتی با یک­بار تزریق داخل صفاقی آلوکسان دیابتی شدند. تمامی گروه ها به مدت 25 روز تحت تیمار قرار گرفتند. در پایان دوره، سطح سرمی هورمون های تستوسترون، دی­هیدروتستوسترون، استروژن، lh و fsh سنجیده شد. داده ها به کمک نرم افزار spss 20 و توسط آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی تحلیل شد. یافته­ها: سطح سرمی تمام هورمون های مورد مطالعه، در گروه­های دیابتی تجربی 1، 2 و 4 در مقایسه با گروه شاهد دیابتی به­طور معنی­داری افزایش و در گروه­ دیابتی تجربی5 به­طور معنی داری کاهش یافت. (05/0p<). نتیجه­گیری: کورکومین، فعالیت محور هیپوفیز- بیضه را در موش­های صحرایی نر دیابتی افزایش می­دهد. این اثرات در کاربرد همزمان با میدان الکترومغناطیس 15گاوس تشدید می­شود.

اسناد مشابه