تأثیر آموزش ایمنی شغلی بر آگاهی و بهبود عملکرد کارکنان بخش های مراقبت ویژه حین جابه جایی بیماران

پروانه عسگری، parvaneh asgari 1. instructor, department of critical care nursing, school of nursing and midwifery, arak university of medical sciences, arak, iran.کارشناسی ارشد پرستاری مراقبت های ویژه، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اراک، دانشکده ی پرستاری و مامایی، اراک، ایران مختار محمودی، mokhtar mahmoudi 2. instructor, department of medical surgical nursing, school of nursing and midwifery, arak university of medical sciences, arak, iran.کارشناسی ارشد پرستاری، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اراک، دانشکده ی پرستاری و مامایی،اراک، ایران داود حکمت پو، davood hekmatpou 3. associate professor, department of medical surgical nursing, school of nursing and midwifery, arak university of medical sciences, arak, iran.دانشیار پرستاری، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اراک، دانشکده ی پرستاری و مامایی، اراک، ایران محمد خواجه گودری، mohammad khajeh goodari 4. phd student in nursing education, school of nursing and midwifery, tabriz university of medical science. tabriz, iranدانشجوی دکترای پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، دانشکده ی پرستاری و مامایی، تبریز-ایران فاطمه رفیعی، fatemeh rafiei 5. msc in biostatistics, school of medicine, arak university of medical sciences, arak, iran.کارشناسی ارشد آمار، عضو کمیته ی تحقیقات تیروئید بیمارستان امیرالمؤمنین اراک ،اراک، ایران رضا تاجیک، reza tajik 6. department of occupational health engineering, faculty member of the school of public health university of medical sciences, arak, iranاستادیار گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اراک دانشکده ی بهداشت،اراک، ایران

چکیده

زمینه و هدف: اختلالات اسکلتی عضلانی یکی از عوامل شایع آسیبهای شغلی پرستاری است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیرآموزش ایمنی شغلی بر آگاهی و بهبود عملکرد کارکنان بخش های مراقبت ویژه حین جابه جایی بیماران می باشد. روش بررسی:این مطالعه یک کارازمایی آموزشی است که در بخش های مراقبت ویژه (آی سی یو) بیمارستان ولیعصر و امیر المومنین اراک انجام شد .نمونه های پژوهش 60 نفر ( پرستار، بهیار و خدمات) بودند که به صورت تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند.در هر دو گروه ابتدا میزان اختلالات اسکلتی عضلانی بررسی شد و سپس در گروه مداخله دستورالعمل ایمنی حمل و جابه جایی بیماران آموزش داده شد اما در گروه کنترل از روش های روتین در بخش استفاده گردید. تجزیه تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه20 انجام شد. یافته ها: نتایج نشان دادند که قبل از انجام مداخله دو گروه ازنظر کلیه شاخصهای دموگرافیک و آگاهی از اختلالات اسکلتی عضلانی تفاوت آماری معناداری نداشتند(p>0.05). در گروه آزمون، تفاوت آماری معنی داری بین میزان آگاهی قبل (6.61±12.73) و بعد از مداخله(19.27±88) (آموزش بر اساس دستورالعمل ایمنی و بهداشت شغلی) دیده شد (p 0.05). نتیجه گیری:نتایج این مطالعه نشان داد افزایش آگاهی پرستاران و کادر درمان نسبت به نحوه صحیح جابه جایی بیماران، نقش مؤثری در آگاهی و بهبود عملکرد آن ها حین جابجایی بیمار در بخش های مراقبت ویژه داشته است.