اثرات غلظت های مختلف ساکاروز و سرم جنین گوساله بر زنده مانی سلول های بنیادی اسپرماتوگونی بره قبل و بعد از انجماد
چکیده
سابقه و هدف: سلول های بنیادی اسپرماتوگونی کاربردهای فراوانی در طب تولید مثلی و زیستفناوری دارند. جهت نگهداری طولانیمدت این سلول ها از تکنیک انجماد استفاده می شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر غلظت های مختلف fbs و ساکاروز روی درصد حیات اسپرماتوگونی بره بود. مواد و روش ها: سلول های بیضه بره های نابالغ با روش هضم آنزیمی دو مرحله ای استخراج شده و با حذف تمایزی خالصسازی گردید. سپس، سلول ها به 6 گروه آزمایشی تقسیم بندی شدند. در گروه های 1، 2 و 3 از fbs با غلظت 10 درصد و از ساکاروز به ترتیب با غلظت های 0/07، 0/14 و 0/21 مولار و در گروه های 4، 5 و 6 از fbs با غلظت 20 درصد و از ساکاروز به ترتیب با غلظت های 0/07، 0/14 و 0/21 مولار استفاده شد. درصد حیات سلول ها در گروه های مختلف آزمایشی در سه مرحله مختلف (بلافاصله پس از استخراج، متعاقب افزودن محیط انجماد و پس از یخگشایی) مورد سنجش قرار گرفت. جهت شناسایی سلول های اسپرماتوگونی تیپ a از رنگ آمیزی ایمنوسیتوشیمی علیه pgp9.5 استفاده شد. نتایج: نتایج این مطالعه نشان می دهد مواد محافظ در برابر انجماد اثرات سمی روی اسپرماتوگونی بره ندارند. هم چنین، درصد زندهمانی این سلول ها در محیط حاوی 10 درصد fbs به طور معنی داری بیشتر از درصد زنده مانی آنها در محیط حاوی 20 درصد fbs بود. علاوه بر این، افزایش غلظت های ساکاروز (0/07، 0/14 و 0/21) تاثیر مثبتی روی درصد زنده مانی اسپرماتوگونی نداشت. نتیجه گیری: در مجموع به نظر میرسد استفاده از محیط انجماد حاوی 10 درصد dmso توام با 10 درصد fbs و 0/07 مولار ساکاروز برای انجماد اسپرماتوگونی بره مناسب است.