مقایسه اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی با درمان نگهدارنده بر کاهش رفتارهای مخاطره آمیز و خشم های انفجاری در سوءمصرف کنندگان مواد افیونی

امیرحسین امیرحسین جهانگیر, amir hossein jahangir department of clinical psychology, taleghani educational hospital, school of medical sciences, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه روان شناسی بالینی، مرکز پزشکی، آموزشی و درمانی بیمارستان طالقانی، دانشکده-ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایرا عباس عباس مسجدی آرانی, abbas masjedi department of clinical psychology, school of medicine, shahid beheshti university of medical sciences, taleghani hospital, evin, tehran, iranاستادیار گروه آموزشی روان شناسی بالینی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بیمارستان طالقانی، اوین، تهران، ایران سید حسین سید حسین مجتهدی, hossein mojtahedi ph.d., clinical psychology, siavoushan psychology centre, tehran, iranدکتری تخصصی روان شناسی بالینی، مرکز خدمات روان شناسی سیاووشان، تهران، ایران نوشین نوشین نیکدل تیموری, nushin nikdel teymouri department of clinical psychology, taleghani educational hospital, school of medical sciences, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه روان شناسی بالینی، مرکز پزشکی، آموزشی و درمانی بیمارستان طالقانی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران سعید سعید ایمانی, saeed imani assistant professor of clinical psychology, department of clinical psychology, shahid beheshti university, tehran, iranدکترای تخصصی روان شناسی بالینی، استادیار دپارتمان روان شناسی بالینی، دانشکده ی روان-شناسی و علوم تربیتی شهید بهشتی، تهران، ایران مجتبی مجتبی حبیبی, mojtaba habibi family research institute, shahid beheshti university, tehran, iranدکترای تخصصی روان شناسی سلامت، استادیار دپارتمان روان شناسی، دانشکده ی خانواده شهید بهشتی، تهران، ایران

چکیده

مقدمه: این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی با درمان نگهدارنده بر کاهش رفتارهای مخاطره آمیز و خشم های انفجاری در سوءمصرف کنندگان مواد افیونی انجام گرفت.روش کار: در این کارآزمایی بالینی 57 بیمار با تشخیص سوءمصرف مواد به طور تصادفی درگروه های آزمون (درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و گروه درمان های رایج مانند متادون درمانی) و گروه شاهد (گروه کمپ) قرارگرفتند. گروه آزمون به مدت 8 هفته مورد درمان قرار گرفتند. آزمودنی ها با استفاده از مصاحبه ساختاریافته و پرسش نامه ی تکانشگری بارت بررسی شدند و نتایج با استفاده از روش های آزمون تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر (مختلط) و با نرم افزار spss نسخه ی 19 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: اگر چه هر دو مداخله ی گروه درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان های رایج منجر به کاهش رفتارهای مخاطره آمیز و رفتارهای تکانشگری در سوءمصرف کنندگان مواد افیونی می شود اما گروه درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی در این زمینه اثربخش تر بوده و به طور معنی داری منجر به افزایش سلامت روان بعد از ترک مواد گردیده است. به علاوه نتایج یافته ها نشان داد که تاثیر درمان در دوره پی گیری نیز قابل مشاهده بود.نتیجه گیری: نتایج نشان داد گروه درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی نسبت به درمان نگهدارنده متادون و گروه شاهد در کاهش رفتارهای مخاطره آمیز در سوء مصرف کنندگان مواد افیونی موثر بوده است.