تأثیر کوئرستین بر روی عملکردهای فیزیولوژیک نوتروفیل های خون محیطی موش صحرایی در شرایط آزمایشگاهی
چکیده
چکیده زمینه و هدف: سالهاست که در طب سنتی از گیاهان دارویی حاوی ترکیب های فلاونوئیدی در درمان انواع بیماریها استفاده می کنند. کوئرستین یکی از مهمترین ترکیب های خانواده فلاونوییدها بوده و دارای بیشترین خاصیت آنتی اکسیدانی بالایی است. هدف از مطالعه حاضر بررسی قابلیتهای فیزیولوژیکی نوتروفیلهای خون محیطی رت به دنبال تیمار با کوئرستین بود. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، پس از جداسازی نوتروفیلهای خون محیطی رت، اقدام به تیمار نوتروفیلها با غلظتهای مختلف کوئرستین(0، 5، 10 و 20 میکروگرم بر میلی لیتر) شد. سپس فعالیت متابولیک و قابلیتهای فاگوسیتوز، میکروب کشی و قابلیت انفجار تنفسی سلولهای نوتروفیل سنجیده شد. جهت مقایسه داده ها از آزمون آنالیز کروسیکال والیس استفاده شد. یافتهها: نتایج این تحقیق نشان داد که تیمار سلول های نوتروفیل با کوئر ستین در غلظت حداقل 10 میکروگرم بر میلی لیتر موجب کاهش معنی دار قابلیت انفجار تنفسی نوتروفیلها شده است. نوتروفیلهای تیمار شده با کوئرستین در غلظت حداقل 10 میکروگرم بر میلی لیتر به صورت غیر وابسته به دوز و به طور معنی داری افزایش در میزان فاگوسیتوز را نشان دادند. در غلظت 5 میکروگرم بر میلی لیتر مقدار سطح فاگوسیتوز نسبت به گروه بدون تیمار افزایش یافت، هرچند که تغییر یاد شده معنی دار نیست. به همین نحو نیز میزان کشتار و قابلیت زیستایی نوتروفیل ها در گروه تیمار نسبت به گروه شاهد از غلظت 10 میلی گرم بر میلی لیتر به بعد کاهش معنی داری نشان داد. نتیجه گیری: کوئرستین می تواند به عنوان یک ترکیب طبیعی تعدیل کننده پاسخ های ایمنی ذاتی مد نظر قرار گیرد. این اثر ممکن است به دلیل مهار عملکرد التهابی نوتروفیل ها باشد.