تأثیر دوازده هفته تمرین های توانبخشی ورزشی ترکیبی فردی سازی شده بر شاخص هزینه فیزیولوژیک(pci) و سرعت متوسط راه رفتن بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس در همه سطوح ناتوانی جسمانی
چکیده
چکیده زمینه و هدف: اغلب تحقیق ها در زمینه تأثیر تمرین های توانبخشی ورزشی بر افراد مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروسیس(ms) با شدت ناتوانی کم تا متوسط بودهاند، تحقیق بر افراد با شدتهای ناتوانی مختلف(مقیاس ناتوانی جسمانی صفر تا 10) هنوز به دقت بررسی نشده است، لذا هدف این پژوهش بررسی تأثیر دوازده هفته تمرین های توانبخشی ورزشی ترکیبی شخصیسازی شده بر شاخص هزینه فیزیولوژیک(pci) و سرعت متوسط راه رفتن بیماران مبتلا به ms در سطوح مختلف ناتوانی است. روش بررسی: این تحقیق از نوع نیمه تجریی و کاربردی است، لذا از میان بیماران زن مراجعه کننده به انجمن ms شهرستان شهرکرد، 96 نفر به عنوان نمونه انتخاب و براساس نمره مقیاس ناتوانی جسمانی به سه گروه تقسیم شدند؛ گروه اول کمتر از 5/4 تعداد 44 نفر، گروه دوم بین 5/6ـ5 و گروه سوم 5/6 به بالا تعداد هر کدام 26 نفر بودند، سپس هر گروه به طور تصادفی به یک گروه تجربی و یک گروه کنترل تقسیم شدند. در مجموع نمونه ها به 6 گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین های برای گروه های تجربی 12 هفته، هفته ای سه جلسه و جلسه ای یک ساعت بود. گروههای تجربی اول، دوم و سوم هر کدام مداخله خاص خود را انجام دادند، در صورتیکه گروههای کنترل تنها تمرین های کششی دریافت کردند. تحقیق به شکل پیش آزمون ـ پس آزمون انجام شد که قیل و بعد از دوازده هفته تمرین توانبخشی جامع میزان شاخص هزینه فیزیولوژیک بیماران و شاخص خستگی اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها، با استفاده از تحلیل کوواریانس و مقایسه زوجی میانگین های تعدیل شده انجام شد. یافتهها: در مورد تغییرات سرعت راه رفتن به دنبال این پروتکل تمرین، نتایج تفاوت معنیداری در سرعت راه رفتن بیماران باشدت ناتوانی کم یا همان گروه اول(0001/0=p)، شدت متوسط یا همان گروه دوم(012/0=p) و شدید یا همان گروه سوم(0001/0=p)، در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل قبل و بعد از تمرین ها مشاهده شد. هم چنین، در مورد تغییرات pci نتایج تفاوت معنیداری در pci بیماران باشدت ناتوانی کم یا همان گروه اول (023/0=p)، شدت متوسط یا همان گروه دوم(022/0=p) و شدید یا همان گروه سوم (0001/0=p)، در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل قبل و بعد از تمرین ها مشاهده شد. نتیجهگیری: اجرای تمرین های توانبخشی ورزشی جامع بر روند بهبود بیماران ms تأثیرگذار بود و موجب کاهش هزینه فیزیولوژیکی و متعاقباً بهبود عملکرد راه رفتن در آنها و کاهش خستگی می گردد، لذا توصیه می شود متخصصان از این تمرین ها به عنوان یک درمان مکمل در کنار درمان های دارویی برای بیماران ms استفاده کنند.