تخمین دوز جذبی ناشی از رادیوداروی ۹۹mtc-dmsa در بیماران کودک تحت اسکن کلیه با استفاده از نرم افزار mirdose و با بکارگیری روش ترکیبی پلنار spect
محمود باقری، m bagheri department of medical physics, shahid sadoughi university of medical sciences, yazd, iran.گروه فیزیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد سید کاظم رضوی رتکی، sk razavi-ratki research center for nuclear medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iran.مرکز تحقیقات پزشکی هسته ای، دانشگاه علوم پزشکی تهران رضا نفیسی مقدم، r nafisi-moghadam department of radiologist, shahid sadoughi university of medical sciences, yazd, iran.گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد محمد علی جلوداری، ma jelodari technician, division of nuclear medicine, shahid sadoughi hospital, yazd, iran.بیمارستان شهید صدوقی یزد، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد علی اصغر پرچ، aa parach department of medical physics, shahid sadoughi university of medical sciences, yazd, iran.گروه فیزیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد
چکیده
مقدمه: رادیونوکلئید تکنسیوم نشان دار شده با دی مرکپتو سوکسینیک اسید (99mtc-dmsa) به عنوان عاملی برای ارزیابی اختلالات دستگاه ادراری و کلیوی نقش مهمی در تصویربرداری پزشکی هسته ای کودکان دارد. هدف از این مطالعه، تخمین دوز رسیده به اندام ها ناشی از رادیوداروی 99mtc-dmsa در کودکان با استفاده از نرم افزار mirdose با بکارگیری روش ترکیبی پلنارspect بود. روش بررسی: ۱۰ بیمار کودک بستری شده به دلیل اختلالات دستگاه ادراری و کلیوی تحت ۳ الی ۵ اسکن پلنار و یک spect در طی ۱ الی ۲۰ ساعت پس از تزریق رادیوداروی 99mtc-dmsa قرار گرفتند. همچنین به منظور مرجع ساختاری از اندام های بیماران تصویر mri از هر کدام به عمل آمد. اکتیویته تجمعی در هر یک از اندام ها با استفاده از روش ترکیبی پلنارspect به دست آمد و سپس با استفاده از نرم افزار mirdose دوز جذبی آن ها محاسبه شد. یافته ها: میانگین دوز جذبی ناشی از رادیوداروی 99mtc-dmsa در کودکان برای اندام های کلیه ها (۱۶۰±۲۰۰)، غدد فوق کلیوی (5/9± 1/15)، دیواره مثانه (8/9 ± 7/14)، طحال (8/7 ± 7/12)، گنادها (2/11 ± 4/12)، پانکراس (2/6 ± 5/10) و دیواره صفرا (7/5 ± 8/9)، میکرو سیورت بر مگابکرل بودند. همچنین میانگین دوز مؤثر برای بیماران µsv/mbq 03/6 ± 01/10 بود. نتیجه گیری: اختلاف میان دوزهای جذبی رسیده به اندام های مختلف بیماران ناشی از مقادیر متفاوت جذب رادیودارو در اندام ها برای بیماران مختلف است. روش عملی کمی سازی تصاویر با استفاده از روش ترکیبی پلنارspect/ میتواند در تعیین اکتیویته تجمعی اندام با دقت قابل قبولی بکار گرفته شود.
Introduction: 99mTc–Dimercaptosuccinic Acid (DMSA) as evaluation of pediatric genitourinary abnormalities has an important role in pediatric nuclear medicine. The aim of this study was to estimate organs absorbed dose for children injected by 99mTc DMSA using MIRDOSE softwa
مقدمه: تخمین صحیح میزان دوز جذبی رادیوداروها در کاربردهای تشخیصی و درمانی در پزشکی هسته‌ای، به منظور ارزیابی سود و زیان رسیده به بیمار ضروری می‌باشد. روش MIRD (Medical internal radiation dosimetry)، روشی معمول جهت تخمین دوز جذبی اندام‌ها از گسیل کننده‌های پرتوی داخلی است. هدف از
مقالهمجله دانشکده پزشکی اصفهانداریوش شهبازی گهرویی، استاد، گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران مهری دموری، دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکده ی پزشکی و کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران محمد باقر توکلی، استادیار، گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران مسعود مصلحی
مقدمه: تخمین صحیح میزان دوز جذبی رادیوداروها در کاربردهای تشخیصی و درمانی در پزشکی هسته ای، به منظور ارزیابی سود و زیان رسیده به بیمار ضروری می باشد. روش mird (medical internal radiation dosimetry)، روشی معمول جهت تخمین دوز جذبی اندام ها از گسیل کننده های پرتوی داخلی است. هدف از
رادیوداروی Tc-99m DMSA یکی از پرکاربردترین رادیوداروهای مورد استفاده در پزشکی هسته‌ای است که به منظور بررسی مکان، اندازه، شکل و عملکرد کلیه ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این مقاله مقدار دز جذبی اندام‌های مختلف و دز مؤثر بعد از تزریق این رادیودارو با استفاده از روش MIRD محاسبه
Introduction: Bone scan is a nuclear medicine scan test, which leads to finding specific abnormalities in the bone. Methylene Diphosphonate (MDP) is used to bone scan. This combination is absorbed by bone tissue and is excreted by the kidneys and bladder. The purpose of this stud
مقالهپژوهندهدکتر مهدی مقربی، mogharrabi m resident in nuclear medicine, ayatollah taleghani hospital, shaheed beheshti medical universityتهران، اوین، خیابان تابناک، بیمارستان آیت ا ... طالقـانی ، بخش پزشکی هسته ای دکتر عارف هومن، houman a resident in nuclear medicine, ayatollah taleghani hospital, shaheed beheshti medical universityدستیار پزشکی هسته ای، بیمارستان آیت ا ... طالقـانی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دکتر نریمان مصفا، mosaffa n prof., dept. of immunology, shaheed beheshti medical universityاستاد، گروه ایمونولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دکتر فرج تابعی
سابقه و هدف: با توجه به موارد متـعدد اسکن قلب با 99mtc –mibi ، رونـد رو به افزایش آن ها و وجـود نگرانی از تأثیـرات احتمالی سیتوژنیـک دوز بالای 99mtc که در این اسکن مورد استفاده قرار می گیرد و به منظور تعیین تأثیـر دوزکلی 40 میلی کوری تجویز شده از رادیو داروی فـوق بر ایجـاد آسیـب