مقاله

بررسی و مقایسه میزان کلونیزاسیون استرپتوکوک موتانس درقسمت های مختلف پلاک های متحرک ارتودنسی

محمدحسین توده زعیم، mh toode zaem orthodontic department,shahid sadoughi dental school,yazd medical university,iranبخش ارتودنسی،دانشکده دندانپزشکی شهید صدوقی یزد،ایران هنگامه زندی، h zandi microbiology department,shahid sadoughi medical university,yazd,iranبخش میکروبیولوژی،دانشکده پزشکی شهید صدوقی یزد،ایران زهره طباطبایی، z tabatabaei yazd,iranیزد، ایران احمد حائریان اردکانی، a haerian-ardakani لادن قطره سامانی، l ghatre samani آمنه امامی، a emami microbiology department,shahid sadoughi medical university,yazd,iranبخش پریودنتیکس،دانشکده دندانپزشکی شهید صدوقی یزد،ایران

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

مقدمه: بیماران دریافت کننده درمان ارتودنسی دچار تغییراتی در محیط دهان از قبیل افزایش سطوح میکروارگانیسم ها در حفره دهان و بیوفیلم های دندانی می شوند. با توجه به نقش استرپتوکوک موتانس در ایجاد و شروع پوسیدگی، هدف از این مطالعه ارزیابی و مقایسه میزان کلونیزاسیون استرپتوکوک موتانس در قسمت های مختلف پلاک های متحرک ارتودنسی است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی ـ تحلیلی قبل از استفاده از پلاک متحرک نمونه در 3 ناحیه (بایت پلاک در مجاورت دندان 6، فنر و سطح داخلی پلاک متحرک در مجاورت دندان 6) گرفته شده و یک ماه پس از تحویل پلاک ارتودنسی نیز نمونه گیری مجدد انجام و در محیط کشت مایتیس سالیواریس آگار حاوی 001/0% کلریت پتاسیم کشت داده شده و سپس میزان کلونیزاسیون استرپتوکوک موتانس در این نواحی تعیین شد. سپس داده ها با استفاده از آزمون های paired sample و ویلکاکسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که شاخص پلاک به طور قابل ملاحظه ای بعد از استفاده از پلاک متحرک افزایش یافت (05/0p . نتیجه گیری: این مطالعه لزوم کنترل دقیق بهداشت دهان بیماران تحت درمان با پلاک های ارتودنسی متحرک جهت پیشگیری از پوسیدگی های دندانی را نشان داده و بر آموزش بهداشت دهان توسط ارتودنتیست تأکید دارد.

اسناد مشابه