تأثیرتمرین استقامتی و تمرین تناوبی با شدت بالا بر ارکسینa و برخی شاخص های تن سنجی پسران نوجوان چاق

فضه محمدحسنی، fezzeh mohammadhassani msc. student, department of physical education and sport science, faculty educational science and psychology, alborz payame noor university, karaj, iranدانشجوی دوره کارشناسی ارشد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه پیام نور البرز مرکز کرج، علیرضا اسفندیاری نژاد، alireza esfandiarinezhad msc. student, department of physical education and sport science, faculty educational science and psychology, alborz payame noor university, karaj, iranدانشجوی دوره کارشناسی ارشد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه پیام نور البرز مرکز کرجسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه پیام نور تهران (payame noor university) محمدرضا اسد، mohammad reza asad ph.d. assistant professor, department of physical education and sport science, faculty educational science and psychology, alborz payame noor university, karaj, iranاستادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه پیام نور البرز مرکز کرجسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه پیام نور تهران (payame noor university) افشار جعفری، afshar jafari ph.d. associate professor, department of exercise physiology, faculty physical education and sport science, tabriz university, tabriz, iranدانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریزسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه پیام نور تهران (payame noor university)

چکیده

زمینه و هدف : با توجه به ابهامات مرتبط با ارکسین a و چاقی، پژوهش حاضر به منظور تعیین تأثیر هشت هفته تمرین استقامتی و high intensity interval training ( hiit) بر سطوح پلاسمایی ارکسین a و برخی شاخص های تن سنجی در پسران نوجوان چاق انجام شد. روش کار: در قالب طرح نیمه تجربی، 35 پسر چاق سالم و غیر فعال (میانگین سنی 69 /0 ± 5/15، صدک bmi مساوی یا بالاتر از 95%، نمایه توده بدن 20/2 ± 72/28 ) به طور تصادفی در سه گروه همگن تمرین استقامتی، hiit و کنترل جایگزین شدند. گروه تمرین استقامتی، در هشت هفته دویدن(40-25 دقیقه در روز با شدت 85-65 % ضربان قلب ذخیره) و گروه تمرین hiit در هشت هفته تمرین تناوبی ( 7-4 دوره دویدن 30 ثانیه ای با شدت 95-90 % ضربان قلب ذخیره و دو دقیقه فواصل استراحتی شامل دویدن با شدت ۵5 - 50 % ضربان قلب ذخیره)، سه جلسه در هفته شرکت کردند. سطوح پلاسمایی ارکسین a ، شاخص های تن سنجی و اکسیژن مصرفی بیشینه، قبل و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین اندازه گیری شدند. داده ها بصورت میانگین ± انحراف استاندارد و با استفاده از آزمون تحلیل واریانس برای اندازه گیری های تکرار شونده ، در سطح معنی داری 05/0> p بررسی شد. نتایج: با وجود روند کاهشی ارکسین a در گروه کنترل و hiit و روند افزایشی در گروه تمرین استقامتی، در سطوح پلاسمایی ارکسین a گروه های کنترل و تمرین، تفاوت معنی داری مشاهده نگردید (05/0 p ). نتیجه گیری: تمرین استقامتی موثرتر از تمرین hiit در بهبود ترکیب بدن پسران نوجوان چاق نقش دارد. اگرچه این تغییرات ممکن است با تغییرات ارکسین a همسو نباشد. بنابراین پیشنهاد می شود مشابه این تحقیق با کنترل خواب و تغذیه و تغییرات ناشی از بلوغ در مدت زمان تمرین بیشتری تکرار شود.