مقایسه رفتار بیومکانیکال مینی ایمپلنت با اعمال شرایط واقعی کارکرد با استفاده از شبیه سازی المان محدود
چکیده
سابقه و هدف: در مطالعه حاضر با توجه به اهمیت بکارگیری ایمپلنت های کوتاه در فضاهای کوچک بین ناحیه بی دندان، تحلیل تنش دو کیفیت متفاوت از استخوان فک d2 و d3 اطراف سه نوع مینی ایمپلنت با استفاده از روش المان محدود انجام گردید. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی سه نوع میلی ایمپلنت استئوکرف دنتیس و دیو وارد مطالعه شدند. جهت بارگذاری، یک نیروی عمودی 100 نیوتنی و نیروی جانبی 100 نیوتنی با زاویه 45 درجه بر روی بالاترین قسمت اباتمنت اعمال شد. مقادیر تنش در مینی ایمپلنت و استخوان پیرامونش با استفاده از نرم افزار abaqus ارزیابی شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که مقادیر تنش فون مایزز در استخوان با کیفیت d3 برای تمامی ایمپلنت ها بیشتر از استخوان d2 می باشد، همچنین مقدار تنش در استخوان کورتیکال بیشتر از استخوان اسفنجی می باشد. نتیجه گیری: در تمامی سیستم های مورد بررسی بزرگی تنش ها در استخوان، در محدوده فیزیولوژیک بود. علاوه بر این نحوه توزیع تنش نیز در استخوان کورتیکال در تمامی سیستم های مورد بررسی مشابه بود. همچنین مقدار حداکثر تنش در گردن ایمپلنت در محل اولین رزوه ایمپلنت بوده و مینی ایمپلنت استئوکر تنش کمتری رادر استخوان ایجاد کرد.