مقاله

nmri اثر رتینوئیک اسید بر تکوین بیضه ای موش کوچک آزمایشگاهی نژاد

مهری آزاد بخت، mehri azadbakht department of biology, razi university, kermanshah, iranگروه زیست شناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران مینا رمضانی، mina ramezani department of biology, central tehran branch, islamic azad university, tehran, iranگروه زیست شناسی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سهیلا ابراهیمی، soheila ebrahimi department of biology, payame noor university,iranگروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور ایران، ایران هانیه مرادی، hanieh moradi department of biology, payame noor university,iranگروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور ایران، ایران

چکیده

زمینه و هدف: رتینوئیدها، مولکول های مهمی هستند که فرآیندهای اساسی نمو را در تمام مهره داران تنظیم می کنند. هدف مطالعه حاضر، بررسی اثر رتینوئیک اسید بر فرآیند نمو بیضه است. مواد و روش ها: یک گروه از موش های تازه به دنیا آمده نژاد nmri تحت تزریق داخل صفاقی رتینوئیک اسید به میزان mg/kg.b.w 25 قرار گرفتند و گروه دیگر بدون تزریق بودند. پس از 21 روز حیوانات نر جدا و در 60 روزگی کشته شدند و بیضه ها از بدن آن ها خارج گردید. از هر گروه، هفت سر موش از لحاظ ویژگی ظاهری بیضه مورد مشاهده قرار گرفتند. در بررسی میکروسکوپ نوری، شمارش سلولی اپی تلیوم لوله های منی ساز انجام شد و قطر لوله های منی ساز اندازه گیری شد و با آزمون آماری t-test بین گروه های کنترل و آزمایش مقایسه صورت گرفت. نتایج: وزن بیضه در مقایسه با گروه کنترل تغییر معنی داری نداشت. در اپی تلیوم زایای بیضه، ضخامت اپی تلیوم و تعداد سلول های اسپرماتوگونی، اسپرماتیدهای گرد و طویل شده در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری نشان داد (p<0.05). نتیجه گیری: به کارگیری رتینوئیک اسید پس از تولد، بر نمو بیضه و اپی تلیوم لوله های منی ساز آن، مؤثر است. حتی دوز ناچیز آن بر تقسیمات سلولی اپی تلیوم منی ساز اثر مخربی دارد به طوری که تعداد سلول های زایا تحت تأثیر آن کاهش می یابد؛ لذا در استفاده از ویتامین a و مشتقات سنتتیک آن مانند رتینوئیک اسید برای مادران باردار و شیرده باید احتیاط لازم صورت گیرد.

اسناد مشابه