مقاله

اثر تریکوستاتین a بر حافظۀ کاری و سطح سرمی bcl-۲ در مدل موش صحرایی ایسکمی هایپوکسیک

زهرا کهوند، zahra kahvand a. department of physiology, college of sciences, shiraz branch, islamic azad university, shiraz, iran b. department of physiology, college of sciences, fars science and research branch, islamic azad university, fars, iranالف. گروه فیزیولوژی، دانشکده علوم، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران ب. گروه فیزیولوژی، دانشکده علوم، واحد علوم و تحقیقات فارس، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران محمد امین عدالت منش، mohammad amin edalatmanesh department of physiology, college of sciences, shiraz branch, islamic azad university, shiraz, iranگروه فیزیولوژی، دانشکده علوم، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

مقدمه: ایسکمی مغزی سومین عامل مرگ و میر در جهان غرب می باشد که هنگام مسدود شدن شریان مغز با لختۀ خون رخ می دهد. مطالعۀ حاضر به منظور بررسی اثرات تریکوستاتین a، یک مهارکنندۀ هیستون داستیلازی بر نقص های شناختی و سطح سرمی bcl-2 در مدل موش صحرایی ایسکمی هایپوکسیک انجام شد. مواد و روش ها: 30 سر موش صحرایی نر نژاد اسپراگ داولی به صورت تصادفی به گروه های کنترل سالم، ایسکمی + نرمال سالین و ایسکمی + تریکوستاتین a تقسیم شدند. به منظور ایجاد مدل ایسکمی هایپوکسیک، موش های صحرایی متحمل بسته شدن شریان کاروتید مشترک راست و اکسیژن 8 درصد به مدت 5 دقیقه شدند. دو روز پس از القاء ایسکمی، تریکوستاتین a به صورت درون صفاقی به گروه ایسکمی+تریکوستاتین a به مدت 5 روز تزریق گردید. به منظور ارزیابی حافظۀ کاری از آزمون ماز y استفاده شد. برای اندازه گیری سطح سرمی bcl-2 روش الایزا انجام شد. یافته ها: نتایج حاکی از بهبود حافظۀ کاری در گروه ایسکمی+ تریکوستاتین a در مقایسه با موش های صحرایی گروه ایسکمی+ نرمال سالین می باشد. به علاوه، تفاوت معنی داری در سطح سرمی bcl-2 بین گروه های ایسکمی + تریکوستاتین a و ایسکمی + نرمال سالین مشاهده شد. نتیجه گیری: داده ها نشان داد که تریکوستاتین a به عنوان یک درمان بالقوه برای بهبود نقص های شناختی بعد از ایسکمی مغز مؤثر است.

اسناد مشابه