الزامات شکل‏گیری شبکه نوآوری ؛ تحلیلی از قاعده بنگاه‏‏داری در بخش دارویی ایران

بهمن کارگرشهامت، دانشجوی دکتری مدیریت تکنولوژی، دانشگاه علامه طباطبائی(ره) محمدرضا تقوا، دانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی(ره) سید حبیب اله طباطبائیان، دانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی(ره) جمشید صالحی صدقیانی، استاد دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی(ره)

چکیده

این تحقیق به منظور درک منطق حاکم بر رفتار بازیگران بخش دارویی ایران صورت گرفته است که دلیل آن پی بردن به رفتار نوآورانه بنگاه‏های این بخش است. به‏همین منظور، از تئوری شبکه‏سازی و تحلیل شبکه‏های اجتماعی، به منظور احصاء رفتار کنش گران، استفاده شده است. هدف اصلی این تحقیق، شناسایی الزامات شکل‏گیری شبکه نوآوری است که از منظر رفتار بنگاه در بخش دارویی ایران، انجام شده است. به‏عبارتی دیگر، شناخت منطق قاعده بنگاه‏داری در این بخش، می‏تواند به فهم رفتاری این کنش گر، یاری رساند. بر این اساس، پژوهش حاضر با استراتژی مطالعه چندموردی، نوعی تحقیق اکتشافی، توسعه‏ای و کیفی است که داده‏های آن از طریق اسناد و مدارک مرتبط با فعالیت‏های نوآوری بنگاه، پرسشنامه و مصاحبه‏های عمیق در بستر مطالعه 42 بنگاه دارویی و مطالعه 8 مورد نوآوری محصول جمع‏آوری شده است و سپس از طریق شاخص‏های تحلیل شبکه‏های اجتماعی، قاعده بنگاه‏داری در بخش دارویی ایران تحلیل و با الزامات شکل‏گیری شبکه نوآوری در این بخش سنجیده شده است. نتایج تحقیق نشان می‏دهند که بنگاه‏های دارویی ایران در یک بستر عدم شفافیت اطلاعاتی با بهره‏گیری از قاعده عدم تقارن اطلاعات فعالیت دارند و عمده نوآوری‏های شکل گرفته در این صنعت نه به دلیل تحقیقات و توانمندی‏های نوآورانه بوده بلکه از طریق روابط غیررسمی و ایجاد فضای بسته رقابتی محصول دارویی مورد نظر هدف‏گیری شده اند و با لابی‏گری و ایجاد یک فضای نسبتاً امن بازار با تضمین سهم بازار محصول، دانش فنی وارد مرحله سنتز، فرمولاسیون و تولید و توزیع شده است که در مراحل مذکور ردپای ایمن‏سازی سهم بازار، قابل رویت است.