ارزیابی کیفی آب رودخانه زاینده رود متأثر از دوره خشکسالی بااستفاده از شاخص های زیستی bmwp ،aspt وهلسینهوف
چکیده
شناسایی میزان آلودگی منابع آب با استفاده از شاخص های زیستی بخصوص بزرگ بیمهرگان کفزی، اطلاعات مناسبی را جهت ارزیابی اکوسیستم های آبی فراهم می کند.در این مطالعه کیفیت آب رودخانه زاینده رود با توجه به اهمیت آن در فعالیتهای کشاورزی، شهری و صنعتی منطقه بررسی شد. بدین منظور طی سال 1392 در ایستگاههای باغ بهادران، پل فلاورجان، پل غدیر، پل اتوبان(چوم) و پل زیار نمونهبرداری ماهانه (درزمان جاری بودن آب) صورت گرفت. نتایج حاصل از محاسبه شاخص های زیستی bmwp،aspt وهلسینهوف با مدت زمان مشابه در سال1386(قبل از خشکسالی) مقایسه شد. مقادیر شاخص های bmwp،aspt وهلسینهوف روندکاهش کیفیت آب رودخانه در ایستگاه های مختلف در مقایسه بامدت زمان مشابه را نشان داد. یر اساس مقادیر شاخص های مذکور کیفیت آب ایستگاه های پل اتوبان و پل زیار در شرایط خیلی بد قرار گرفت. پارامترهای ec ، bod5،cod ، فسفات و دما با شاخصهای bmwp،aspt همبستگی منفی نشان داد. در مجموع به دلیل وقوع خشکسالیهای متوالی کیفیت آب رودخانه زایندهرود بر اساس شاخص های زیستی در طبقه کیفی بد تا خیلی بد قرار گرفت.