جداسازی کنسرسیومهای میکروبی نمک دوست تجزیه کنندۀ گازوئیل به منظور استفاده در پاکسازی زیستی پسماندهای حفاری
چکیده
مقدمه: در عملیات حفاری، حجم بالایی از کندههای حفاری با آلودگی هیدروکربنی و شوری بالا به محیط رها میشوند که آثار زیان باری خواهند داشت. پاکسازی زیستییک تکنولوژی کارآمد و دوستدار محیط زیست است که در پاکسازی پسماندهای حفاری، کاربرد دارد. به دلیل شوری بالا و نبود فلور میکروبی فعال در کندههای خارج شده از عمق زمین، به کارگیری کنسرسیومهای میکروبی نمکدوست تجزیه کنندۀ هیدروکربن میتواند کارایی پاکسازی زیستی را افزایش دهد. مواد و روشها: برای دست یابی به میکروارگانیسمهای مناسب برای فرآیند پاکسازی زیستی، از مناطق مختلف ایران چندین نمونه آب و خاک شور آلوده و غیرآلوده به نفت تهیه شد و کنسرسیومهای میکروبی تجزیه کنندۀ گازوئیل، با روش غنیسازی چندمرحلهای، از آنها جداسازی شدند. سپس توانمندی کنسرسیومهای میکروبی از نظر رشد در حضور گازوئیل به عنوان تنها منبع کربن به روش، پروتئین سنجی و شمارش کلنی ها روی پلیت سنجیده و منحنی رشد آنها بررسی شد. سویههای غالب کنسرسیومهای میکروبی منتخب نیز به روش مولکولی شناسایی شدند. نتایج: در میان کنسرسیومهای میکروبی تجزیه کنندۀ گازوئیل، حداکثر تعداد باکتریها، مربوط به کنسرسیوم میکروبی جداشده از خاک آلودۀ قم، با تعداد cfu/ml1015×9/1 بر روی محیط کشت مغذی و محیط پایه معدنی حاوی گازوئیل به عنوان تنها منبع کربن بود. بررسی منحنیهای رشد نشان داد که کشت نمونههای آلوده به نفت سریعتر از نمونههای غیرآلوده به فاز لگاریتمی رسیده و مقدار کدورت نهایی آنها نیز بیشتر است. تعیین توالی ژن 16s rrna سویههای غالب کنسرسیومهای میکروبی جداشده از خاکهای آلوده به نفت، نشان داد که این سویهها متعلق به جنسهای dietzia، microbacterium و salinicola بودند. بحث و نتیجهگیری: محیطهای با سابقۀ آلودگی نفتی، به علت سازگاری فلور میکروبی به حضور آلایندهها، در مقایسه با نمونههای غیرآلوده ظرفیت بالقوۀ بیشتری برای جداسازی کنسرسیومهای میکروبی تجزیه کننده دارند.