نقش جاده های جنگلی در زادآوری گونه های درختی (مطالعۀ موردی: طرح های جنگلداری لیره سر، گلندرود و مکارود)
چکیده
چکیده زمینه و هدف: هدف اصلی از مدیریت منابع طبیعی، استمرار تولید و پاسخ گویی به نیاز انسان به همراه حفظ تنوع زیستی و تداوم زادآوری در اکوسیستمهای طبیعی است. زادآوری طبیعی از مهمترین عوامل مؤثر بر بقا و پایداری جنگلهای طبیعی تلقی میشود. روش بررسی: این تحقیق با هدف بررسی تنوع زادآوری طبیعی گونههای چوبی از حاشیه جادهها به سمت بخشهای داخلی آن در سه عرصه مختلف و در جادههای آسفالته و خاکی میپردازد. بصورت انتخابی شرایط مشابه از نقطه نظر شرایط توپوگرافی، شیب و جهت مشخص شد و در هر طرف جاده از میکروپلاتهای 2×2 متر برای اندازهگیری تنوع زیستی و ترکیب زادآوری استفاده شد. یافته ها: نتایج این بررسی نشان داد که شاخصهای تنوع زادآوری در بالا و پایین جادههای آسفالته و خاکی و در سه منطقه مورد بررسی تفاوت معنیداری نشان نداند و تنها عامل اثرگذار موقعیت است که با فاصله از جادههای آسفالته و خاکی تنوع زادآوری کاهش مییابد. همچنین گونههای نورپسند همانندquercus castaneifolia c.a.m.browics & menitsky ،alnus subcordata (l) gaertn و diospyros lotus l.در کنار جادهها به نسبت فاصله از جادهها بیشتر مستقر میشوند. نتیجه گیری: بطور کلّی در این تحقیق در جادههای آسفالته، میزان تنوع زادآوری و غنا به میزان اندکی بیشتر از جادههای خاکی بود.