بررسی اثر تغییرات کاربری اراضی بر هیدروگراف سیل (مطالعه موردی: حوضه آبریز ابوالعباس)
چکیده
هدف از مطالعهی حاضر بررسی اثر تغییرات کاربری اراضی ایجاد شده در طول سالهای 88-1369 در حوضهی آبریز ابوالعباس بر هیدروگراف سیل میباشد. برای دست یابی به این هدف از تلفیق روش های سنجش از دور، سامانه اطلاعات جغرافیایی و مدل هیدرولوژیکی hec-hms استفاده شد. ابتدا نقشههای کاربری اراضی سالهای 1369 و 1388 حوضه، با استفاده از تصاویر ماهوارهای لندست/tm و الگوریتم شبکهی عصبی مصنوعی با دقت قابل قبولی در هشت کلاس کاربری تهیه شدند. سپس هر یک از این نقشهها برای تهیهی نقشه شماره منحنی سالهای 1369 و 1388 منطقه، با نقشه گروه هیدرولوژیک خاک در محیط gis تلفیق شدند. در نهایت مدل hec-hms با استفاده از روش شماره منحنی رواناب (scs-cn)برای برآورد رواناب حوضه برای چهار واقعهی بارش-رواناب مشاهدهای رخ داده در سالهای 1388 و 1389 واسنجی و اعتبارسنجی شد. نتایج شبیهسازی نشان داد که به علت تغییرات کاربری اراضی که در جهت کاهش سطح جنگل و افزایش سطوح مراتع و مناطق مسکونی اتفاق افتاده است، میزان دبی اوج و حجم سیلاب در حوضهی آبریز ابوالعباس طی دورهی مورد مطالعه، به طور متوسط به ترتیب 5/5 و 1/5 درصد افزایش یافتند. از سویی دیگر نتایج نشان داد که تغییرات کاربری بر زمان رسیدن به دبی اوج هیدروگراف سیلاب اثری نداشته است.