موسیقی کناری در رباعیات مولانا
چکیده
یکی از عوامل موسیقی بخش در شعر، موسیقی کناری است که مهمترین جلوههای آن قافیه و ردیف است. مولانا در کاربرد قافیه و ردیف در رباعیهای خود شگفتیهای زیادی از خود نشان داده است. درواقع وی به بار فونتیکی یا موسیقی کناری میاندیشیده است. از اینرو گاه در ساختار کاملاً طبیعی و بیتکلّف برای تأکید و تکمیل وزن یا غنای موسیقایی کلام قافیه و ردیف را در رباعیات خود تکرار میکند یا آن را در مصراع سوم نیز لازم میشمرد و برعکس، گاه از آن صرفنظر کرده، به گونهای ماهرانه ردیف را جانشین آن میسازد و با به کارگیری ردیفهای بلند و درآمیختن قافیه و ردیف با یکدیگر و شیوه های خلّاق دیگر در قالب موسیقی کناری شعر، بهویژه رباعی شوریدهحالی و هیجانات عاطفی خود را از این طریق به خواننده انتقال میدهد. در این جستار، تمام این ابتکارات مولانا در بهکارگیری ردیف در رباعی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است.