رویکرد شبیه سازی در حل مسأله زمانبندی ماشینهای موازی پردازشگر دستهای با زمانهای احتمالی
چکیده
در این مقاله، مسأله زمانبندی ماشینهای موازی پردازشگر دستهای با هدف حداقل کردن حداکثر زمان تکمیل کارها بررسی می شود. نوآوری این پژوهش، به کارگیری زمان های پردازش و در دسترس بودن کارها به صورت احتمالی است. در تحقیقات پیشین اثبات شده است که مسأله مورد بررسی دارای پیچیدگی سخت است. بنابراین، از روشهای ابتکاری برای حل مسأله استفاده می‌شود. مسأله مورد مطالعه، دو مرحله تصمیم گیری دارد. در مرحله اول ابتدا کارها به دسته هایی طبقه بندی می شوند و در مرحله بعد، دسته های به دست آمده به ماشین های موازی تخصیص می یابند. در این مقاله، از دو روش ابتکاری برای ایجاد دستهها و از سه روش ابتکاری برای ترتیب دهی توالی دستهها استفاده خواهد شد. به علت احتمالی بودن زمانهای پردازش و در دسترس بودن کارها، با استفاده از رویکرد شبیه‌سازی، 10000 نمونه مسأله به صورت تصادفی تولید می شود. 6 حالت ترکیبی روشهای ابتکاری با حل نمونه مسائل به دست آمده از شبیه‌سازی مقایسه می شوند. نتایج به دست آمده نشان میدهد که ترکیب روش های ابتکاری mbf در فاز اول و روش ert-lpt در فاز دوم از کارایی بهتری در رسیدن به جواب های مناسب برخوردار است.