خشم ژولین سورل در سرخ و سیاه اثر استاندال
چکیده
خشم ژولین سورل در سرخ و سیاه اثر استاندال دکتر زهره جوزدانی استادیار گروه زبان وادبیّات فرانسه دانشگاه اصفهان zohreh_joozdani@yahoo.com (تاریخ دریافت: 10/7/85 ، تاریخ تصویب: 4/2/86) چکیده در سرخ و سیاه اثر استاندال، احساسات متعدی بروز می کند. عشق، نفرت و خشم از جمله احساساتی می باشند که توسط نویسنده مورد بررسی قرار می گیرند. احساس خشم از اهمیت ز ی ادی برخوردار است و تاثیر مهمی بر ژولین سورل، قهرمان اصلی داستان دارد. با این وجود، انفجار خشم به چند عامل از جمله محیط اجتماعی بستگی دارد. سورل نماینده یک واحد از نهاد اجتماعی است. بد رفتاری خانواده با او دردوران کودکی موجب ایجاد نفرت عمیق در وی شده و او را به فردی ریاکار تبدیل می کند. از طرف دیگر، شهر به عنوان فضای شومی مطرح می گردد که تاثیر انکارناپذیری را بین محیط و قهرمان نشان می دهد. ژولین جاهطلب قصد دارد با ط ی کردن مدارج نظامی به پیشرفت اجتماعی نایل شود. او این امکان را دارد که با توجه به درسهایی که اولین معلمانش در باره مظالم اجتماعی به او دادهاند ، از زندگی بهرهمند شود. با سقوط ناپلئون و به قدرت رسیدن ژزوئیتها، ژولین از سر ریاکاری و نه اعتقاد صادقانه به مذهب روی می آورد و مسیر زندگی خویش را تغییر می دهد. انتخاب او از آن جهت مصیبتبار است که ارزش های معنوی را نفی می کند. سپس با حمایت قهرمانان زن داستان، خود را در آستانه تحقق آرزوهایش می پندارد. اما با افشاگری یکی از آنان به عنوان ریاکار و نا صالح، همه آرزوهایش فرو می ریزد. سرخورده و ناراضی، ژولین خود را به دست خشونتی می سپارد که به ناگاه فوران می کند. این مقاله به بررسی روند خشمی می پردازد که درپی خشونتی تعمدی فوران کرده، با فاجعه و مصیبت به پایان می رسد