مقاله

پترولوژی رگه های گرانیتی منطقه تکیه بالا (شمال شرق سنقر) شواهدی از گرانیتوییدهای نوع a۲

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

فعالیت های ماگمایی در طی مزوزوئیک و سنوزوئیک موجب جایگیری توده های نفوذی بازیک، حدواسط و اسیدی متعددی در بخش شمالی پهنه سنندج- سیرجان شده اند. بیشتر این توده ها دارای ارتباط ژنتیکی با یکدیگر هستند اما برخی از آن ها به وسیله فرآیندهای ماگمایی خاصی شکل گرفته و از لحاظ ژئوشیمیایی متفاوت هستند. در منطقه تکیه بالا (شمال شرق سنقر) رگه هایی از جنس گرانیت وجود دارند که درون سنگ هایی با ترکیب دیوریت نفوذ کرده و از لحاظ ژئوشیمیایی کاملاً متفاوت از دیوریت میزبان هستند. این رگه های گرانیتی آلکالی بوده و به سری ماگمایی شوشونیتی تعلق دارند. همچنین دارای ویژگی های ژئوشیمیایی گرانیتوییدهای نوع a مانند طبیعت متاآلومین (96/0-99/0=a/cnk)، محتوای بالای hfse (ppm 412-192)، zr (ppm 420-230)، feot/(feot+mgo) (میانگین 89/0) و k2o (8/4-2/6 درصد وزنی) هستند. با توجه به غنی شدگی نسبی این نمونه ها در عناصر rb، k، cs و th در مقایسه با nb و ti، که شاخص سنگ های مناطق حاشیه ی قاره ای است و همچنین رژیم زمین ساختی پس از کوه زایی آن ها، می توان این گرانیت را جزو گرانیتوییدهای a2 طبقه بندی کرد.

اسناد مشابه