پوچ واژه در زبان فارسی
چکیده
در این مقاله به بررسی وجود یا نبود پوچواژه (expletive) در زبان فارسی میپردازیم. طبق نظر ریتسی(1982 و 1986) در زبانهای ضمیرانداز از آنجا که ضمیر ناملفوظ ارجاعی وجود دارد، ضمیر ناملفوظ پوچواژه (expletive pro) نیز موجود است؛ بدین مفهوم که زبانهای ضمیرانداز پوچواژۀ فاقد جوهر آوایی نیز دارند. این در حالی است که کریمی(2005) با توجّه به نقض تأثیر معرفگی (definiteness effect) معتقد است که در زبان فارسی پوچ واژۀ تهی یا آشکار وجود ندارد. در مقالۀ حاضر به پیروی از درزی (1996) با ارائۀ شواهد متنوعی نشان میدهیم که در زبان فارسی بهعنوان زبانی ضمیرانداز نهتنها پوچواژۀ آشکار وجود دارد، بلکه مطابق با نظر ریتسی پوچواژۀ تهی نیز در این زبان یافت میشود. سرانجام، شواهدی از زبانهای ایسلندی، فنلاندی و پرتغالی ارائه میشود که بیانگر این است که ضمیرانداز بودن و نقض تأثیر معرفگی لزوماً دال بر نبود پوچواژه در یک زبان نیست.