بررسی عملکرد تیروئید در بیماران صرعی مصرف کننده سدیم والپروات یا کاربامازپین مراجعه کننده به بیمارستان شهید بهشتی کاشان طی سال های ۱۳۸۹ تا۱۳۹۰
چکیده
سابقه و هدف: درمان با داروهای ضد صرع باعث تاثیر بر عملکرد اندوکرین میشود و در این میان داروهای فنوباربیتال و کاربامازپین و سدیم والپروات اهمیت دارند. مطالعه حاضر برای ارزیابی اثرات کاربامازپین یا سدیم والپروات بر روی تستهای عملکرد تیروئیدی طراحی شده است. مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی-مقطعی 50 بیمار که از مهرماه 1389 تا شهریور1390 به بیمارستان شهید بهشتی کاشان مراجعهکرده بودند به دو گروه دریافتکننده کارمابازپین و دریافتکننده سدیم والپورات تقسیم شدند . افرادی که سابقه بیماری تیروییدی/کبدی کلیوی/حاملگی و یا مصرف سایر داروها نظیر لووتیروکسین و قرصهای ضد بارداری و کورتون داشتند و نیز بیماران تشنجی که داروی ضد تشنج مصرف میکردند، از مطالعه حذف شدند. از افراد مورد مطالعه 5 میلیلیتر خون ناشتا گرفته شد و شاخصهای تیروییدی t3 t4, ft4 ,tsh ,t3r uptake در بدو ورود و نیز 2 ماه پس از درمان اندارهگیری شدند. نتایج: برای 22 بیمار کاربامازپین و برای 28 نفر دیگر سدیم والپروات تجویز شد. 44 بیمار تشنج تونیک-کلونیک و 6 نفر تشنج پارشیال داشتند. میانگین سطح سرمی t3 در گروه کاربامازپین تغییری نداشت. سطح t4 کاهش یافت، سطوح tsh و ft4 افزایش یافت و سطح t3ru بدون تغییر بود. و این تفاوتها از لحاظ آماری معنیدار نبود. در گروه مصرف کننده سدیم والپروات سطح t3 افزایش داشت که از لحاظ آماری معنیدار بود (038/0=p). نتیجهگیری: در مجموع میتوان گفت مصرف سدیم والپروات باعث افزایش در میانگین سطح سرمی t3 افراد میشود.